Maroko Hiszpańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
الاحتلال الاسباني للم
Protectorado español de Marruecos

Maroko Hiszpańskie
Państwo Alawitów (Maroko) 1912-1956 Maroko
Ifni
Flaga Maroka Hiszpańskiego
Flaga Maroka Hiszpańskiego
Język urzędowy hiszpański i arabski
Stolica Tetuan
Status terytorium sułtanat, protektorat
Zależne od Hiszpanii
Ostatnia głowa terytorium sułtan Muhammad V
Ostatni następca tronu książę Hassan
Powierzchnia
 • całkowita

20,948 km²
Jednostka monetarna Peseta hiszpańska (PTS)
Traktat feski dający Hiszpanii prawo do administracji północnym Marokiem jako protektoratem.
1912
Zjednoczenie z niepodległym sułtanatem Maroka
kwiecień 1956
Religia dominująca Islam
Strefa czasowa UTC +1
Mapa Maroka Hiszpańskiego

Maroko Hiszpańskie (arab. الاحتلال الاسباني للمغرب, hiszp. Protectorado español de Marruecos) – dawna kolonia Hiszpanii w Afryce Północnej. Na mocy Traktatu z Fezu w 1912 Hiszpania objęła protektoratem północne (w rejonie cieśniny gibraltarskiej) i południowe (na granicy z Saharą Hiszpańską) Maroko. Obie części były oddzielone od siebie terytoriami marokańskimi pod protektoratem francuskim. Stolicą kolonii było Tetuan. W latach 1921-1926 na północy trwała wojna z plemionami zamieszkującymi góry Rif, czego efektem była czasowa secesja tego obszaru pod nazwą Republika Rifu.

Gdy w 1956 Francuzi wycofali się z południowej części Maroka, Hiszpania przekazała Maroku swoje terytorium, zachowując jednak Ceutę, Melillę, Sidi Ifni i region Tarfaja. Szybko wybuchły walki z Marokiem o te terytoria. W 1958 Hiszpanie wycofali się z Tarfai, zaś w 1969 z Sidi Ifni. Ceuta i Melilla dalej należą do Hiszpanii.