Matthäus Merian

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Matthäus Merian
Matthäus Merian, obeaz z 1769

Matthäus Merian der Ältere (starszy') (ur. 22 września 1593Bazylei, zm. 19 czerwca 1650 w Bad Schwalbach k. Wiesbaden), rytownik pochodzenia szwajcarskiego, działający głównie w Niemczech.

Sztuki rytowniczej uczył się w Zurychu, później pracował i uczył się w Strasburgu, NancyParyżu, po czym w 1615 powrócił do Bazylei. W następnym roku przeniósł się do Frankfurtu nad Menem, gdzie pracował dla księgarza Johanna Theodora de Bry, z którego córką Marią Magdaleną ożenił się w 1617. W 1620 znów powrócił do Bazylei, ale już po trzech latach (w 1623) przeprowadził się z powrotem do Frankfurtu, aby po śmierci teścia przejąć wydawnictwo, które początkowo prowadził wspólnie z rodziną zmarłego. W 1626 uzyskał obywatelstwo miasta Frankfurtu, dzięki czemu mógł pracować jako niezależny wydawca. W 1647 urodziła się córka Maria Sibylla Merian, późniejsza malarka i rysowniczka, znana głównie ze swych rysunków przyrodniczych.

Frankfurt ok. 1612; sztych Matthäusa Merian

Większość swojego twórczego życia spędził we Frankfurcie. Już w młodości stworzył szczegółowe plany miasta w charakterystycznym dla siebie stylu (np. plan Bazylei z 1615 r.). Z niemieckim geografem Martinem Zeillerem (1589-1661), wykonał wielotomową Topographia Germaniae, zawierającą dużą liczbę (ponad 2000) planów i widoków miast Niemiec. Oprócz tego najbardziej znanego dzieła Merian wykonał również ilustracje do Pisma ŚwiętegoTheatrum Europaeum (ukończony przez jego syna Matthäusa młodszego). Po de Brym przejął i dokończył wydawanie Grand VoyagesPetit Voyages, wydawanych od 1590 r.

Na pracach Meriana wzorował się bezpośrednio Erik Dahlbergh przy tworzeniu Suecia Antiqua et Hodierna.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]