Motocyklowe Grand Prix Kataru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grand Prix Kataru
Mapa toru
Losail International Circuit
Państwo  Katar
Lokalizacja Ad-Dauha
Szczegóły
Organizowany 20042016[1]
Długość okrążenia 5,380 km

Motocyklowe Grand Prix Kataru – eliminacja Mistrzostw Świata Motocyklowych Mistrzostw Świata rozgrywana od 2004 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy wyścig miał tu miejsce 2 października 2004 roku. Była to trzynasta eliminacja sezonu, a jej zwycięzcami zostali zawodnicy posługujący się językiem hiszpańskim: Jorge Lorenzo (w 125 cm³), Sebastian Porto (250 cm³), Sete Gibernau (MotoGP). W następnym roku mistrzostwa odbyły się 10 października, a zwyciężyli Gábor Talmácsi (125 cm³), Casey Stoner (250 cm³) oraz Valentino Rossi (MotoGP). Następny wyścig odbył się już w kwietniu, dnia ósmego. Swoje drugie zwycięstwa na tym torze odnieśli wtedy Jorge Lorenzo oraz Valentino Rossi. W 2007 roku Lorenzo wygrał po raz trzeci.

W roku 2008 Grand Prix Kataru rozpoczynało sezon. Po raz pierwszy rozgrywana wyścig w nocy 9 marca. Start najlepszych motocyklistów rozpoczął się o 23:00 co przyczyniło się do zmiany parametrów opon wśród motorów (dotychczas wyścig odbywał się przy bardzo wysokich temperaturach). Pierwszym, który wygrał w nocy został Hiszpan Sergio Gadea, natomiast wśród klasy MotoGP najlepszy okazał się Casey Stoner.

Następna edycja (2009) miała zostać rozegrana 12 kwietnia, jednak ze względu na opady deszczu odbyła się ona 13 kwietnia. Po raz kolejny w klasie MotoGP zwyciężył Stoner.

W sezonie 2010 tor po raz kolejny przeszedł do historii mistrzostw świata. Tym razem po raz pierwszy odbył się tutaj wyścig o Moto2, następcy wyścigu klasy do 250 cm³. W wyścigu tym zwyciężył Japończyk Shōya Tomizawa, zaś w klasie MotoGP po trzech latach przerwy zwyciężył Rossi.

w 2011 roku w dniu 20 marca odbyła się kolejna edycja Grand Prix Kataru. W klasie do 125 cm³ zwyciężył po raz drugi z rzędu Hiszpan Nicolás Terol. W Moto2 po raz drugi w karierze wygrał Stefan Bradl, zaś w MotoGP ponownie zwyciężył Casey Stoner.

w 2012 roku kolejną edycję GP Kataru wygrali: Jorge Lorenzo (klasa MotoGP), Marc Márquez (Moto2) i Maverick Viñales (Moto3)

w 2013 roku piąty triumf w Katarze zaliczył Jorge Lorenzo (klasa MotoGP), wyprzedzając Valentino Rossiego i debiutanta w najwyższej klasie- Marca Marqueza. W innych klasach wygrali Pol Espargaró i Luis Salom

w 2014 roku kolejny nocny wyścig w Katarze okazał się szczęśliwy dla Marca Marqueza, Esteve Rabata i Jacka Millera. Szczególnie dramatyczny był wyścig w najwyższej klasie MotoGP, gdzie z powodu śliskiej nawierzchni z wyścigu wyleciało kilku czołowych zawodników: Jorge Lorenzo, Stefan Bradl, Álvaro Bautista i inni.

Lista zwycięzców[edytuj | edytuj kod]

Motocykliści MotoGP podczas GP w 2010 roku
Data Moto3 Moto2 MotoGP
2014 23 marca 2011 Australia Jack Miller Hiszpania Esteve Rabat Hiszpania Marc Márquez
2013 7 marca 2011 Hiszpania Luis Salom Hiszpania Pol Espargaró Hiszpania Jorge Lorenzo
2012 8 marca 2011 Hiszpania Maverick Viñales Hiszpania Marc Márquez Hiszpania Jorge Lorenzo
Rok Data 125 cm³ Moto2 MotoGP
2011 20 marca 2011 Hiszpania Nicolás Terol Niemcy Stefan Bradl Australia Casey Stoner
2010 11 kwietnia 2010 Hiszpania Nicolás Terol Japonia Shoya Tomizawa Włochy Valentino Rossi
Data 125 cm³ 250 cm³ MotoGP
2009 13 kwietnia 2009 Włochy Andrea Iannone Hiszpania Hector Barbera Australia Casey Stoner
2008 9 marca 2008 Hiszpania Sergio Gadea Włochy Mattia Pasini Australia Casey Stoner
2007 10 marca 2007 Hiszpania Héctor Faubel Hiszpania Jorge Lorenzo Australia Casey Stoner
2006 8 kwietnia 2006 Hiszpania Alvaro Bautista Hiszpania Jorge Lorenzo Włochy Valentino Rossi
2005 10 października 2005 Węgry Gabor Talmacsi Australia Casey Stoner Włochy Valentino Rossi
2004 2 października 2004 Hiszpania Jorge Lorenzo Argentyna Sebastian Porto Hiszpania Sete Gibernau

Najwięcej zwycięstw wśród narodowości w Grand Prix Kataru ma Hiszpania (10 z 24 wyścigów). Po pięć zwycięstw mają Włochy oraz Australia, a po jednym Argentyna, Japonia, Niemcy i Węgry.

Liczba zwycięstw (kierowcy):

Przypisy

  1. umowa między QMMF a FIM została podpisana do 2016 roku