Jorge Lorenzo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jorge Lorenzo
Jorge Lorenzo Guerrero w 2010 roku
Jorge Lorenzo Guerrero w 2010 roku
Pełne imię i nazwisko Jorge Lorenzo Guerrero
Kraj  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 4 maja 1987
Palma de Mallorca
Sezon 2013
Seria Motocyklowe Mistrzostwa Świata w klasie MotoGP
Zespół Yamaha Factory Racing
Motocykl Yamaha YZR-M1
Nr startowy "99" [od 2009]
Partnerzy Valentino Rossi
Sukcesy

2006-2007 Motocyklowe Mistrzostwa Świata (mistrz klasy 250 cm³)
2009 Motocyklowe Mistrzostwa Świata (wicemistrz klasy MotoGP)
2010 Motocyklowe Mistrzostwa Świata (mistrz klasy MotoGP)
2012 Motocyklowe Mistrzostwa Świata (mistrz klasy MotoGP)
2013 Motocyklowe Mistrzostwa Świata (wicemistrz klasy MotoGP)

Strona internetowa

Jorge Lorenzo Guerrero (ur. 4 maja 1987 w Palma de Mallorca) – hiszpański motocyklista ścigający się od sezonu 2008 w kategorii MotoGP w zespole Yamaha Factory Team. Dwukrotny mistrz świata Moto GP w sezonie 2010 i 2012. W sezonach 2006 i 2007 zdobył tytuł Mistrza Świata w kategorii 250 cm³ reprezentując zespół Fortuna Aprilia. W 2013 roku zdobył tytuł wicemistrza świata w Moto GP.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

125 cm³ (2002-2004)[edytuj | edytuj kod]

Debiut Jorge w klasie 125 cm³ Motocyklowych Mistrzostw Świata nastąpił w roku 2002, podczas trzeciej rundy sezonu, o GP Hiszpanii. Szansę udziału w wyścigach Grand Prix otrzymał od ekipy Derbi. W pierwszym wyścigu Hiszpan nie był jednak w stanie zdobyć punktów. Pierwszy raz na punktowanej pozycji dojechał trzy eliminacje później, w GP Katalonii (był wówczas czternasty). W ciągu czternastu rund Lorenzo trzykrotnie jeszcze ukończył wyścigi na punktowanym miejscu (najlepiej spisał się podczas GP Brazylii, kiedy to zajął siódme miejsce). To pozwoliło mu zakończyć sezon na 21. miejscu.

W kolejnym roku startów Hiszpan był już etatowym kierowcą tej ekipy. Pierwsza połowa sezonu nie była jednak udana dla Jorge, który w ciągu ośmiu wyścigów tylko trzykrotnie ukończył zmagania, w tym dwukrotnie na punktowanej lokacie. Druga część okazała się jednak zdecydowanie lepsza. W tym czasie po raz pierwszy w karierze zwyciężył w wyścigu, a miało to miejsce w GP Brazylii. Po nieukończonym GP Pacyfiku, w rundzie na torze w Malezji, Hiszpan po raz pierwszy sięgnął po pole position. Wyścig ostatecznie zakończył na trzecim miejscu. Dzięki mocnej końcówce sezonu Jorge został sklasyfikowany na 12. pozycji w końcowej klasyfikacji.

Ostatni rok startów w najniższej klasie był najlepszy w wykonaniu Hiszpana. W tym czasie siedmiokrotnie stanął na podium, z czego trzy razy na najwyższym stopniu (podczas Grand Prix w Holandii, Czechach oraz Katarze). Poza tym Jorge dwukrotnie zdołał wywalczyć pierwsze pole startowe (podczas GP Katalonii i Kataru). Dorobek blisko dwustu punktów pozwolił Lorenzo ukończyć cykl zmagań tuż za podium, na 4. miejscu.

250 cm³ (2005-2007)[edytuj | edytuj kod]

Po udanym sezonie w najniższej kategorii, Hiszpan awansował do klasy ćwierć-litrówek, w której podpisał kontrakt z japońską ekipą Hondy. Już w piątym podejściu, podczas GP Włoch, Jorge sięgnął po pole position. Dzień później nie był jednak w stanie pokonać swojego rodaka Daniego Pedrosy. W dalszej części sezonu Hiszpan jeszcze trzykrotnie startował z pierwszej pozycji, jednakże ponownie nie udało mu się zwyciężyć. Ostatecznie sześć razy stanął na podium, a w ostatecznej klasyfikacji zajął 5. pozycję.

W roku 2006 Lorenzo przeniósł się do włoskiej stajni Aprilia. Dwuletnia współpraca z Włochami okazała się niezwykle udana, gdyż Hiszpan stał się dominującą postacią w 250 cm³, sięgając dwukrotnie po tytuł mistrzowski. W obu sezonach jego największymi rywalami byli Włoch Andrea Dovizioso oraz reprezentant San Marino, Alex de Angelis. W tym czasie Jorge stanął 23 razy na podium, z czego aż siedemnaście na najwyższym stopniu. Poza tym aż dziewiętnastokrotnie zdobył pole position.

MotoGP (2008-)[edytuj | edytuj kod]

Po dwuletniej dominacji w średniej kategorii, Hiszpan dostał szansę startów u boku samego Valentino Rossiego, w japońskiej stajni Yamaha. Dzięki świetnie spisującym się francuskim oponom Michelin, Lorenzo sprawił sensację, startując aż trzy razy z pierwszej pozycji, w pierwszych trzech wyścigach w kalendarzu mistrzostw. Po pierwsze zwycięstwo sięgnął w trzecim podejściu, podczas GP Portugalii. Pomimo rewelacyjnego debiutu, w dalszej części mistrzostw Hiszpan nie radził sobie już tak dobrze. Począwszy od GP Chin Lorenzo często zaliczał upadki, a po ciężkim wypadku podczas GP Włoch, był zmuszony opuścić kolejną eliminację, rozegraną na hiszpańskim torze Circuit de Catalunya. Ostatecznie po pięciokrotnym stanięciu na podium, Jorge w klasyfikacji generalnej zajął 4. miejsce.

W drugim roku startów Lorenzo włączył się do walki o tytuł ze swoim zespołowym partnerem, Rossim. Między tą dwójką doszło do kilku bardzo emocjonujących pojedynków, z których częściej zwycięsko wychodził Włoch. Do historii przeszła już wspaniała walka pomiędzy nimi na torze w Barcelonie, gdzie na ostatnim zakręcie wyścigu Valentino wyprzedził Hiszpana. Lorenzo pomimo seryjnych miejsc na podium, kilkukrotnie jednak nie wytrzymywał napięcia rywalizacji i w konsekwencji z własnej winy nie ukończył czterech rund. Ostatecznie został sklasyfikowany na 2. lokacie, z dorobkiem 12 miejsc na podium, w tym 4 wygranych.

Sezon 2010 był mistrzowskim w wykonaniu Hiszpana[1]. Jorge w pierwszych dziesięciu wyścigach siedmiokrotnie znalazł się na najwyższym stopniu. Drogę to tytułu ułatwiła mu kontuzja Valentino podczas GP Włoch, która wyeliminowała go z rywalizacji. Podobny los spotkał jego rodaka Daniela Pedrosę, który goniąc go w klasyfikacji generalnej doznał poważnego upadku podczas w GP Japonii. Dzięki temu na kilka rund przed zakończeniem zmagań Lorenzo zapełnił sobie mistrzostwo. W trakcie sezonu siedmiokrotnie zwyciężył, uzyskując rekordową liczbę punktów w ciągu roku. Wyrównał również rekord szesnastu miejsc podium (w tym dwanaście z rzędu).

W 2011 roku nowym partnerem Lorenzo został Amerykanin Ben Spies. Sezon rozpoczął od drugiego miejsca w Katarze i zwycięstwa w Hiszpanii, potem do głosu zaczął dochodzić Casey Stoner. Niestety nie udało się obronić tytułu mistrza. Wygrał trzy wyścigi i dziesięciokrotnie stawał na podium. Sezon zakończył na drugim miejscu zdobywając 260 punktów i ostatecznie musiał uznać wyższość szybszego w tym sezonie Caseya Stonera.

W 2012 roku po niezwykle równej jeździe (nie schodził poniżej 2 miejsca z wyjątkiem GP Holandii, którego nie ukończył po zabraniu z toru przez Alvaro Bautistę, i GP Walencji na koniec sezonu) wywalczył 2 w karierze tytuł mistrza świata MotoGP[2], wygrywając walkę o koronę z Danim Pedrosą.

Pechowo dla Lorenzo zakończył się 2013, Hiszpan podczas treningów przed TT Assen, zaliczył bardzo groźny upadek łamiąc lewy obojczyk[3], to zdecydowanie utrudniło mu obronę mistrzowskiego tytułu. Po wylocie do Hiszpanii i przejściu operacji wstawienia tytanowej płytki, Jorge wrócił jeszcze na te same zawody. Jego heroiczna postawa i walka z bólem starczyły na zajęcie 5 miejsca, stracił jedynie 15 sekund do zwycięzcy. Idąc za ciosem postanowił wystartować w Grand Prix Niemiec na torze Sachsenring, gdzie chciał zminimalizować straty do lidera mistrzostw, Marca Marqueza.

Niestety, w trakcie trwania 2 sesji treningowej Lorenzo po raz kolejny uległ groźnemu wypadkowi i wygiął wcześniej wstawioną tytanową płytkę. Nie mając większego wyboru zrezygnował z dalszego uczestnictwa w Grand Prix Niemiec, początkowo wykluczając udział w następnym wyścigu na torze Laguna Seca, jednak w ostatniej chwili on i jego rodak, Dani Pedrosa, który także zaliczył kontuzję obojczyka, zdecydowali się na start w Ameryce nie chcąc tracić więcej punktów do świetnie dysponowanego Marqueza. Walką do końca i nieustępliwością Jorge Lorenzo zachował marzenia o obronie tytułu do ostatniego wyścigu w Walencji, tam, po pasjonujących zmaganiach, zwyciężył przed Pedrosą i Marquezem[4], to jednak nie starczyło i mistrzem świata został jego młodszy kolega z Hondy.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Poszczególne sezony[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klasa Motocykl Zespół Wyścig Zwycięstwa Podium PP NO Pkt Poz
2002 125 cm³ Derbi RS 125 14 0 0 0 0 21 21
2003 125 cm³ Derbi RS 125 16 1 2 1 1 79 12
2004 125 cm³ Derbi RSA 125 16 3 7 2 2 179 4
2005 250 cm³ Honda RS250RW 15 0 6 4 0 167 5
2006 250 cm³ Aprilia RSW 250 16 8 11 10 1 289 1
2007 250 cm³ Aprilia RSW 250 17 9 12 9 3 312 1
2008 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 17 1 6 4 1 190 4
2009 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 17 4 12 5 4 261 2
2010 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 18 9 16 7 4 383 1
2011 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 15 3 10 2 2 260 2
2012 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 18 6 16 7 5 350 1
2013 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 17 8 14 4 2 330 2
2014 MotoGP Yamaha YZR-M1 Yamaha Motor Racing 14 1 8 1 1 202* 4*
Łącznie 210 53 120 56 26 3023

* – sezon w trakcie.

Poszczególne wyścigi[edytuj | edytuj kod]

Rok Klasa Motocykl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Poz Pkt
2002 125 cm³ Derbi JPN
Japonia
RSA
Republika Południowej Afryki
SPA
Hiszpania
22
FRA
Francja
19
ITA
Włochy
20
CAT
Katalonia
14
NED
Holandia
16
GBR
Wielka Brytania
13
GER
Niemcy
17
CZE
Czechy
20
POR
Portugalia
NS
BRA
Brazylia
7
PAC
9
MAL
Malezja
20
AUS
Australia
NS
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
22
21 21
2003 125 cm³ Derbi JPN
Japonia
NS
RSA
Republika Południowej Afryki
24
SPA
Hiszpania
15
FRA
Francja
NS
ITA
Włochy
NS
CAT
Katalonia
6
NED
Holandia
NS
GBR
Wielka Brytania
NS
GER
Niemcy
21
CZE
Czechy
12
POR
Portugalia
6
BRA
Brazylia
1
PAC
NS
MAL
Malezja
3
AUS
Australia
8
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
11
12 79
2004 125 cm³ Derbi RSA
Republika Południowej Afryki
16
SPA
Hiszpania
NS
FRA
Francja
3
ITA
Włochy
10
CAT
Katalonia
5
NED
Holandia
1
BRA
Brazylia
NS
GER
Niemcy
6
GBR
Wielka Brytania
3
CZE
Czechy
1
POR
Portugalia
3
JPN
Japonia
7
QAT
Katar
1
MAL
Malezja
NS
AUS
Australia
2
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
NS
4 179
2005 250 cm³ Honda SPA
Hiszpania
6
POR
Portugalia
10
CHN
Chińska Republika Ludowa
9
FRA
Francja
5
ITA
Włochy
2
CAT
Katalonia
NS
NED
Holandia
3
GBR
Wielka Brytania
8
GER
Niemcy
NS
CZE
Czechy
2
JPN
Japonia
NS
MAL
Czechy
EX
QAT
Katar
2
AUS
Australia
3
TUR
Turcja
4
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
2
5 167
2006 250 cm³ Aprilia SPA
Hiszpania
1
QAT
Katar
1
TUR
Turcja
NS
CHN
Chińska Republika Ludowa
4
FRA
Francja
NS
ITA
Włochy
1
CAT
Katalonia
2
NED
Holandia
1
GBR
Wielka Brytania
1
GER
Niemcy
3
CZE
Czechy
1
MAL
Malezja
1
AUS
Australia
1
JPN
Japonia
3
POR
Portugalia
5
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
4
1 289
2007 250 cm³ Aprilia QAT
Katar
1
SPA
Hiszpania
1
TUR
Turcja
2
CHN
Chińska Republika Ludowa
1
FRA
Francja
1
ITA
Włochy
8
CAT
Katalonia
1
GBR
Wielka Brytania
NS
NED
Holandia
1
GER
Niemcy
4
CZE
Czechy
1
RSM
San Marino
1
POR
Portugalia
3
JPN
Japonia
11
AUS
Australia
1
MAL
Malezja
3
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
7
1 312
2008 MotoGP Yamaha QAT
Katar
2
SPA
Hiszpania
3
POR
Portugalia
1
CHN
Chińska Republika Ludowa
4
FRA
Francja
2
ITA
Włochy
NS
CAT
Katalonia
GBR
Wielka Brytania
6
NED
Holandia
6
GER
Niemcy
NS
USA
Stany Zjednoczone
NS
CZE
Czechy
10
RSM
San Marino
2
IND
Stany Zjednoczone
3
JPN
Japonia
4
AUS
Australia
4
MAL
Malezja
NS
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
8
4 190
2009 MotoGP Yamaha QAT
Katar
3
JPN
Japonia
1
SPA
Hiszpania
NS
FRA
Francja
1
ITA
Włochy
2
CAT
Katalonia
2
NED
Holandia
2
USA
Stany Zjednoczone
3
GER
Niemcy
2
GBR
Wielka Brytania
NS
CZE
Czechy
NS
IND
Stany Zjednoczone
1
RSM
San Marino
2
POR
Portugalia
1
AUS
Australia
NS
MAL
Malezja
4
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
3
2 261
2010 MotoGP Yamaha QAT
Katar
2
SPA
Hiszpania
1
FRA
Francja
1
ITA
Włochy
2
GBR
Wielka Brytania
1
NED
Holandia
1
CAT
Katalonia
1
GER
Niemcy
2
USA
Stany Zjednoczone
1
CZE
Czechy
1
IND
Stany Zjednoczone
3
RSM
San Marino
2
ARA
Aragonia
4
JPN
Japonia
4
MAL
Malezja
3
AUS
Australia
2
POR
Portugalia
1
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
1
1 383
2011 MotoGP Yamaha QAT
Katar
2
SPA
Hiszpania
1
POR
Portugalia
2
FRA
Francja
4
CAT
Katalonia
2
GBR
Wielka Brytania
NS
NED
Holandia
6
ITA
Włochy
1
GER
Niemcy
2
USA
Stany Zjednoczone
2
CZE
Czechy
4
IND
Stany Zjednoczone
4
RSM
San Marino
1
ARA
Aragonia
3
JPN
Japonia
2
AUS
Australia
DNS
MAL
Malezja
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
2 260
2012 MotoGP Yamaha QAT
Katar
1
SPA
Hiszpania
2
POR
Portugalia
2
FRA
Francja
1
CAT
Katalonia
1
GBR
Wielka Brytania
1
NED
Holandia
NS
GER
Niemcy
2
ITA
Włochy
1
USA
Stany Zjednoczone
2
IND
Stany Zjednoczone
2
CZE
Czechy
2
RSM
San Marino
1
ARA
Aragonia
2
JPN
Japonia
2
MAL
Malezja
2
AUS
Australia
2
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
NS
1 350
2013 MotoGP Yamaha QAT
Katar
1
AME
Stany Zjednoczone
3
SPA
Hiszpania
3
FRA
Francja
7
ITA
Włochy
1
CAT
Katalonia
1
NED
Holandia
5
GER
Niemcy
DNS
USA
Stany Zjednoczone
6
IND
Stany Zjednoczone
3
CZE
Czechy
3
GBR
Wielka Brytania
1
RSM
San Marino
1
ARA
Aragonia
2
MAL
Malezja
3
AUS
Australia
1
JPN
Japonia
1
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
1
2 330
2014 MotoGP Yamaha QAT
Katar
Ret
AME
Stany Zjednoczone
10
ARG
Argentyna
3
SPA
Hiszpania
4
FRA
Francja
6
ITA
Włochy
2
CAT
Katalonia
4
NED
Holandia
13
GER
Niemcy
3
IND
Stany Zjednoczone
2
CZE
Czechy
2
GBR
Wielka Brytania
2
RSM
San Marino
2
ARA
Aragonia
1
JPN
Japonia
AUS
Australia
MAL
Malezja
VAL
Walencja (wspólnota autonomiczna)
4* 202*

* – sezon w trakcie.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]