Mu’awija I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Mu’awija ibn Abi Sufjan (ur. 602, zm. 6 maja 680) – założyciel dynastii Umajjadów, kalif 661-680. Jego ojcem był Abu Sufjan Ibn Harb, natomiast synem i następcą Jazid I.

Do roku 660 piastował urząd namiestnika Syrii. Wtedy został piątym kalifem. Za swą siedzibę obrał Damaszek[1].

Za jego panowania, w roku 670 założono Kairuan, zaś w latach 673-678 Arabowie oblegali Konstantynopol.

Przypisy

  1. Steven Runciman: Dzieje wypraw krzyżowych. Pierwsza krucjata i założenie Królestwa Jerozolimskiego. Warszawa: PIW, 1987, s. 34. ISBN 83-06-01457-X.


Poprzednik
Ali ibn Abi Talib
IslamSymbol.svg Kalif
661-680
IslamSymbol.svg Następca
Jazid I