Infibulacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Infibulacja – jeden z podtypów medycznie nieuzasadnionej modyfikacji genitaliów żeńskich. Polega na usunięciu łechtaczki, warg sromowych mniejszych i nacięciu oraz zaszyciu warg sromowych większych z pozostawieniem małego otworu pozwalającego na oddawanie moczu i miesiączkowanie. Praktykowana w wielu krajach Afryki, Bliskiego Wschodu i południowo-wschodniej Azji[1]. Zazwyczaj praktykowana bez zasad zachowania aseptyki, bez znieczulenia i na osobie przed osiągnięciem okresu dojrzewania. Celem jest zapewnienie wierności kobiety.

Rozerwanie blizny po operacji następuje podczas pierwszego stosunku seksualnego (w Sudanie niepowodzenie rozerwania źle świadczy o potencji mężczyzny[2]) lub jeśli nie jest to możliwe, przed pierwszym stosunkiem dokonuje się rozcięcia tkanki przy pomocy małego noża[3]. Czasem dochodzi do zapłodnienia mimo zachowania ciągłości blizny i wówczas jest ona przecinana chirurgicznie by umożliwić poród lub dokonuje się nacięcia krocza, które zwykle nie byłoby potrzebne[3]. Notowano przypadki o takim przerośnięciu blizny keloidem, że dochodziło do złamania ostrza skalpela[2].

Męska infibulacja[edytuj | edytuj kod]

Posąg greckiego poety Anakreonta z widoczną infibulacją.

Historycznie infibulacja oznaczała również zszycie napletka u mężczyzny (tzw. męska infibulacja). Dokonywano tego na niewolnikach w starożytnym Rzymie, by zapewnić, że nie będą się oni angażowali w stosunki seksualne, jak również u ochotników w niektórych kulturach. Był to zabieg mający uniemożliwić stosunek seksualny, ale nie masturbację.

Potencjalne zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Infibulacja może czasem prowadzić do problemów, takich jak poważne zakażenie rany, krwotok[3], trudności z miesiączkowaniem, infekcje układu moczowego. Podnosi się również kwestię traumatyzacji psychicznej przez taką operację[4] oraz wywoływania depresji u dziewcząt w okresie adolescencji, które przeszły wcześniej taką operację[2].

Ścisła infibulacja może stanowić zagrożenie dla matki i płodu, jeśli ciąża nie jest prowadzona przez doświadczonego operatora, może także prowadzić do nieuzasadnionego cięcia cesarskiego[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Collinet P., Stien L., Vinatier D., Leroy JL. Management of female genital mutilation in Djibouti: the Peltier General hospital experience.. „Acta obstetricia et gynecologica Scandinavica”. 11 (81), s. 1074–7, listopad 2002. PMID 12421177. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Lightfoot-Klein H. (1989). The Sexual Experience and Marital Adjustment of Genitally Circumcised and Infibulated Females In The Sudan. Journal of Sex Research, Vol. 26 Issue 3, p375
  3. 3,0 3,1 3,2 Pieters G., Lowenfels AB. Infibulation in the horn of Africa.. „New York state journal of medicine”. 5 (77), s. 729–31, kwiecień 1977. PMID 265433. 
  4. Female genital mutilation. Australian Nursing Journal; Nov97, Vol. 5 Issue 5, p18-18

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.