Hans Eysenck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hans Jürgen Eysenck

Hans Jürgen Eysenck, (ur. 4 marca 1916 w Berlinie – zm. 4 września 1997 w Londynie) – psycholog angielski pochodzenia niemieckiego.

Badacz i teoretyk osobowości. Prowadził badania nad strukturą osobowości metodą analizy czynnikowej. Posługując się metodami eksperymentalnymi wskazał na neurotyczność i dychotomię introwersji - ekstrawersji (do których potem dołączył psychotyczność) jako podstawowe wymiary osobowości. Autor prac z zakresu psychopatologii i psychoterapii. Jeden z twórców systemu terapii behawioralnej, krytyk psychoanalizy.

W 1934 roku Eysenck opuścił narodowo-socjalistyczne Niemcy, przenosząc się do Francji, a następnie osiedlając się w Wielkiej Brytanii. W 1940 roku obronił w Londynie doktorat. Od 1955 profesor Instytutu Psychiatrii Uniwersytetu w Londynie, wykładał do 1983.

Hans Eysenck prowadził również badania z zakresu grafologii (5 publikacji) i astrologii (19 publikacji), m.in. prace wraz Jeffem Mayo (zodiak) i Michelem Gauquelin (wpływy planetarne) oraz parapsychologii. Badał wpływ psychiki człowieka na jego pismo.

Napisał przeszło 50 książek i 900 artykułów akademickich. Pod koniec swojego życia, Eysenck był psychologiem o największej liczbie cytowań w literaturze naukowej.[1]

Wybrane książki[edytuj | edytuj kod]

  • Sens i nonsens w psychologii ( 1957, wydanie polskie 1965 )
  • Zmierzch i upadek imperium Freuda ( wydanie polskie 2002 )
  • Dimensions of Personality ( 1947 )
  • The Scientific Study of Personality ( 1952 )
  • The Psychology of Politics ( 1954 )
  • Personality Structure and Measurement ( 1967 )
  • Personality Genetics and Behaviour ( 1982 )
  • Astrology Science or Superstition? ( 1982 )

Przypisy

  1. Haggbloom, S.J. (2002). The 100 most eminent psychologists of the 20th century. Review of General Psychology, 6, 139–152.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]