Nicanor Parra
Nicanor Parra (ur. 5 września 1914 w San Fabián) – chilijski matematyk i poeta. Jeden z najsłynniejszych poetów piszących po hiszpańsku.
Życiorys[edytuj]
Parra pochodzi z rodziny muzyków i pisarzy. W 1933 wstąpił do Instytutu Pedagogicznego na uniwersytecie w Chile. W 1943 roku udał się do Stanów Zjednoczonych, by kontynuować studia z zakresu fizyki, a następnie udał się do Anglii, by studiować kosmologię. Powrócił do Chile jako profesor w 1946 roku. W 1952 roku został profesorem fizyki na Uniwersytecie w Santiago i czytał swoje wiersze w Anglii, Francji, Rosji, Meksyku, Kubie i Stanach Zjednoczonych. Wydał kilka książek.
Parra został kilka razy nominowany do Literackiej Nagrody Nobla. W 2011 roku otrzymał Nagrodę Cervantesa.
Twórczość[edytuj]
- 1937 - Cancionero sin nombre
- 1954 - Poemas y antipoemas
- 1958 - La cueca larga
- 1962 - Versos de salón
- 1963 - Manifiesto
- 1967 - Canciones rusas
- 1969 - Obra gruesa
- 1971 - Los profesores
- 1972 - Artefactos
- 1977 - Sermones y prédicas del Cristo de Elqu
- 1979 - Nuevos sermones y prédicas del Cristo de Elqui
- 1981 - El anti-Lázaro
- 1981 - Plaza Sésamo
- 1982 - Poema y antipoema de Eduardo Frei
- 1983 - Cachureos, ecopoemas, guatapiques, últimas prédicas
- 1983 - Chistes para desorientar a la policía
- 1983 - Coplas de Navidad
- 1983 - Poesía política
|
|||||
