Nicholas Herkimer

Nicholas Herkimer
Ranny Herkimer podczas bitwy pod Oriskany
generał brygady
Data i miejsce urodzenia	około 1728 Norwich w stanie Connecticut
Data śmierci	16 sierpnia 1777
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy	bitwa pod Oriskany

Nicholas Herkimer (około 1728 – 16 sierpnia 1777) był generałem oddziałów milicji biorącym udział w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Zmarł od ran odniesionych w czasie bitwy pod Oriskany.

Był wnukiem emigrantów z niemieckiego Palatynatu, Catherine Petrie i Johana Josta Herchheimera (jest to jedna z pisowni tego nazwiska). Osadnictwo niemieckie w prowincji było lokowane w taki sposób by stanowić bufor dla Brytyjczyków przed ewentualnym atakiem francuskim. Jego dziadkowie osiedli w German Flats w dolinie Mohawk w Prowincji Nowy Jork

Przez współczesnych sobie był opisywany jako szczupły, średniego wzrostu (6 stóp – około 1,80m), czarnowłosy człowiek o ciemnej karnacji. Herkimer znał niemiecki oraz język Irokezów.

Służył jako kapitan milicji w wojnie z Francuzami i Indianami i brał udział w obronie German Flatts w listopadzie 1757 i kwietniu 1758. W lipcu i sierpniu 1775 przewodził Komitetowi Bezpieczeństwa hrabstwa Tryon i został pułkownikiem milicji dystryktu. Po tym jak część milicjantów lojalnych wobec korony brytyjskiej uciekła do Kanady został mianowany 5 września przez Kongres Prowincji generałem brygady hrabstwa Tryon.

Gdy dowiedział się o oblężeniu fortu Stanwix (Fort Schuyler) pod koniec lipca 1777 nakazał milicji hrabstwa obsadzenie Fortu Dayton i przygotowanie do obrony. Następnie z innym oddziałem pomaszerował 28 mil w celu wsparcia Stanwix. 6 sierpnia trafił wraz ze swoim oddziałem w zasadzkę zastawioną przez oddziały brytyjskie, milicję lojalistów oraz wspierających ich Mohawków. Starcie to znane jest jako bitwa pod Oriskany. W potyczce tej koń Herkimera został zastrzelony a on sam został poważnie ranny w nogę. Z powodu ran generał dowodził siedząc oparty o drzewo. Udało mu się dwukrotnie powstrzymać swoich żołnierzy od bezładnej ucieczki z pola bitwy. Gdy zarządził odwrót, milicjanci zanieśli go do obozu.

Chirurg, William Petrie, opatrzył ranę Herkimera i umieścił go na noszach. W ranę wdała się jednak infekcja a decyzję o amputacji nogi została podjęta zbyt późno (10 dni po bitwie). Operację przeprowadził niedoświadczony chirurg, Robert Johnson, gdyż Petrie został również ranny podczas bitwy i nie mógł operować. Operacja nie przebiegła prawidłowo, rana Herkimera obficie krwawiła i generał zmarł.

Jego dom, położony obecnie w Denube w stanie Nowy Jork, jest obecnie miejscem muzeum (Herkimer Home State Historic Site). Na cześć generała nazwano hrabstwo Herkimer.

Kongresman John Herkimer był kuzynem generała Nicholasa Herkimera.