Niszczyciele typu Leone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Niszczyciele typu Leone
Opis typu
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1743 ton standardowa,
2648 ton pełna
Długość 113,4 m
Szerokość 10,36 m
Zanurzenie 3,1 m
Napęd 2 zespoły turbin parowych, 4 kotły typu Yarrow, Moc 42 000 KM (31 300 kW)
Prędkość 33 węzły (63 km/h)
Zasięg 2400 mil morskich (4 440 km) przy prędkości 16 węzłów (26 km/h)
Załoga 206
Uzbrojenie 8 dział 120 mm (4x2)
2 działa przeciwlotnicze 40 mm
4 działka 20 mm
4 wyrzutnie torped 533 mm (2x2)
60 min

Niszczyciele typu Leone – typ włoskich niszczycieli zamówiony podczas I wojny światowej, w 1917 r., jednak wskutek braku stali ich budowę przerwano, powrócono do niej w 1920 r., ograniczając jednak zamówienie z pięciu okrętów do trzech (wycofane jednostki nosiły nazwy "Lince" i "Leopardo"). Wszystkie okręty zbudowano w stoczni Ansaldo w Genui. Okręty nosiły nazwy dzikich kotów, nazwa wywodzi się od pierwszego okrętu w klasie.

Okręty zmodernizowano w 1936 r. przygotowując je do służby we w koloniach, i przeniesiono do Włoskiej Afryki Wschodniej, gdzie służyły w 5 Dywizjonie Niszczycieli Włoskiej Flotylli Morza Czerwonego. Wszystkie okręty uczestniczyły w kampanii 1941 r.; zostały zatopione przez własne załogi.

Lista okrętów[edytuj | edytuj kod]

  • "Leone" – położenie stępki 23 listopada 1921, wodowany 1 października 1923, wcielenie do służby 1 lipca 1924, wpadł na skały i został zatopiony przez załogę 1 kwietnia 1941
  • "Pantera" – położenie stępki 19 grudnia 1921, wodowany 18 października 1923, wcielenie do służby 28 października 1924, zatopiony przez załogę 3 kwietnia 1941
  • "Tigre" – położenie stępki 23 stycznia 1922, wodowany 7 sierpnia 1923, wcielenie do służby wcielenie do służby 10 października 1924, zatopiony przez załogę 3 kwietnia 1941

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Whitley, M.H. (1988). Destroyers of World War 2. Cassell Publishing. ISBN 1-85409-521-8.