Niszczyciele typu Sauro
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Niszczyciele typu Sauro | |
 |
|
| Opis typu | |
|---|---|
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 1058 ton standardowa, 1600 ton pełna |
| Długość | 90,16 m |
| Szerokość | 9,2 m |
| Zanurzenie | 2,9 m |
| Napęd | 2 zespoły turbin parowych Parsonsa, 3 kotły, moc 36 000 KM (26 800 kW) |
| Prędkość | 35 węzłów (65 km/h) |
| Zasięg | 2600 mil morskich (4 820 km) przy prędkości 14 węzłów (26 km/h) |
| Załoga | 156 |
| Uzbrojenie | 4 działa 120 mm (2x2) 2 działa przeciwlotnicze 40 mm 2 karabiny maszynowe 13,2 mm 6 wyrzutni torped 533 mm (2x3) 52 miny |
Niszczyciele typu Sauro typ włoskich niszczycieli zbudowanych w drugiej połowie lat 20. XX wieku dla Regia Marina, będący rozwinięciem Sella, wyposażoną w większą ilość wyrzutni torped i przebudowaną nadbudówkę.
Okręty otrzymały imiona włoskich patriotów.
Wszystkie okręty tego typu służyły w 3 Dywizjonie Niszczycieli Włoska Flotylla Morza Czerwonego i zostały zatopione podczas kampanii 1941.
Lista okrętów [edytuj]
- "Nazario Sauro" – zbudowany 23 września 1926 r., zatopiony przez RAF 3 kwietnia 1941
- "Francesco Nullo" – zbudowany 15 kwietnia 1927 r., wyrzucony na brzeg 20 listopada podczas bitwy z brytyjskim niszczycielem HMS "Kimberly", zatopiony 22 listopada 1940 przez RAF
- "Cesare Battisti" – zbudowany 13 kwietnia 1927 r., zatopiony przez załogę 3 kwietnia 1941
- "Daniele Manin" – zbudowany 1 marca 1927 r., zatopiony przez RAF 3 kwietnia 1941
Bibliografia [edytuj]
Whitley, M.H. (1988). Destroyers of World War 2. Cassell Publishing. ISBN 1-85409-521-8.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
