Niszczyciele typu Sauro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Niszczyciele typu Sauro
Эсминец типа Sauro.jpg
Opis typu
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1058 ton standardowa,
1600 ton pełna
Długość 90,16 m
Szerokość 9,2 m
Zanurzenie 2,9 m
Napęd 2 zespoły turbin parowych Parsonsa,
3 kotły,
moc 36 000 KM (26 800 kW)
Prędkość 35 węzłów (65 km/h)
Zasięg 2600 mil morskich (4 820 km) przy prędkości 14 węzłów (26 km/h)
Załoga 156
Uzbrojenie 4 działa 120 mm (2x2)
2 działa przeciwlotnicze 40 mm
2 karabiny maszynowe 13,2 mm
6 wyrzutni torped 533 mm (2x3)
52 miny

Niszczyciele typu Sauro typ włoskich niszczycieli zbudowanych w drugiej połowie lat 20. XX wieku dla Regia Marina, będący rozwinięciem Sella, wyposażoną w większą ilość wyrzutni torped i przebudowaną nadbudówkę.

Okręty otrzymały imiona włoskich patriotów.

Wszystkie okręty tego typu służyły w 3 Dywizjonie Niszczycieli Włoska Flotylla Morza Czerwonego i zostały zatopione podczas kampanii 1941.

Lista okrętów[edytuj | edytuj kod]

  • "Nazario Sauro" – zbudowany 23 września 1926 r., zatopiony przez RAF 3 kwietnia 1941
  • "Francesco Nullo" – zbudowany 15 kwietnia 1927 r., wyrzucony na brzeg 20 listopada podczas bitwy z brytyjskim niszczycielem HMS "Kimberly", zatopiony 22 listopada 1940 przez RAF
  • "Cesare Battisti" – zbudowany 13 kwietnia 1927 r., zatopiony przez załogę 3 kwietnia 1941
  • "Daniele Manin" – zbudowany 1 marca 1927 r., zatopiony przez RAF 3 kwietnia 1941

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Whitley, M.H. (1988). Destroyers of World War 2. Cassell Publishing. ISBN 1-85409-521-8.