Torpedowce typu Spica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Torpedowce typu Spica
HMS Remus (28).jpg
Szwedzki "Remus", ex. "Astore"
Opis typu
Kraj budowy Włochy Regia Marina
Użytkownicy Włochy, Szwecja
Zbudowane okręty 32
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 795 (808) ton standardowa,
1020 (1040) ton pełna
Długość 83,5 m
Szerokość 8,1 m
Zanurzenie 2,55 m
Napęd 2 turbiny parowe, Moc 19 000 KM (14 200 kW)
Prędkość 34 węzły (63 km/h)
Załoga 116
Uzbrojenie 3 działa 100 mm
10 działek przeciwlotniczych 20 mm
2 najcięższe przeciwlotnicze karabiny maszynowe 13,2 mm
4 wyrzutnie torped 450 mm (18 cali)
do 20 min
Szkic okrętów typu Spica

Torpedowce typu Spica były używane przez Regia Marina (Marynarka Wojenna Królestwa Włoch) podczas drugiej wojny światowej. Zbudowano je w rezultacie postanowień Traktatu Waszyngtońskiego, według których okręty o wyporności poniżej 600 ton można budować bez limitów. Łącznie zbudowano 32 okręty tego typu, z których 30 weszło do służby w Regia Marina, a dwa sprzedano w 1940 r. do Szwecji.

Mimo że powszechnie klasyfikowane jako torpedowce, okręty typu Spica były zbliżone do niszczycieli eskortowych i były używane do zwalczania okrętów podwodnych.

23 okręty tego typu zostały zniszczone podczas drugiej wojny światowej.

Okręty[edytuj | edytuj kod]

Okręty Stocznia Zbudowany Przeznaczenie
Airone Ansaldo, Genua 10 maja 1938 Zatopiony 12 października 1940 w bitwie koło przylądka Passero przez krążownik HMS "Ajax"
Alcione Ansaldo, Genua 10 maja 1938 Zatopiony 11 grudnia 1941 przez okręt podwodny HMS "Truant"
Aldebaran Ansaldo, Genua 6 grudnia 1936 Zatopiony 20 października 1941 na minach położonych przez okręt podwodny HMS "Rorqual"
Altair Ansaldo, Genua 23 grudnia 1936 Zatopiony 20 października 1941 na minach położonych przez okręt podwodny HMS "Rorqual"
Andromeda Ansaldo, Genua 6 grudnia 1936 Zatopiony 17 marca 1941
Antares Ansaldo, Genua 23 grudnia 1936 Zatopił grecki okręt podwodny "Proteus" 29 grudnia 1940. Zatopiony 28 marca 1943
Aretusa Ansaldo, Genua 1 lipca 1938 Przetrwał wojnę i służył po niej we Włoskiej Marynarce Wojennej. Wycofany ze służby 1 sierpnia 1958
Ariel Ansaldo, Genua 1 lipca 1938 Zatopiony 12 października 1940 w bitwie koło przylądka Passero przez krążownik HMS "Ajax"
Astore BS Napoletani 30 maja 1935 Sprzedany Szwedzkiej Marynarce Wojennej jako "Remus" w 1940. Wycofany ze służby 1958
Calipso Ansaldo, Genua 16 listopada 1938 Zatopiony 5 grudnia 1940, na minach koło Trypolisu
Calliope Ansaldo, Genua 28 października 1938 Przetrwał wojnę i służył po niej we Włoskiej Marynarce Wojennej. Wycofany ze służby 1 sierpnia 1958
Canopo CT Riva Trigoso 31 marca 1937 Zatopiony 3 maja 1941
Cassiopea CT Riva Trigoso 26 kwietnia 1937 Zatopił brytyjski niszczyciel HMS "Pakenham" w bitwie na południowy wschód od wyspy Marettimo, 16 kwietnia 1943. Przetrwał wojnę i służył po niej we Włoskiej Marynarce Wojennej. Wycofany ze służby w 1959
Castore CNR , Ancona 16 January 1937 Zatopiony 2 czerwca 1943 przez brytyjski HMS "Jervis" i grecki niszczyciel "Vasilissa Olga"
Centauro CNR , Ancona 16 czerwca 1936 Zatopiony 4 listopada 1942, w wyniku bombardowania portu w Benghazi
Cigno CNR , Ancona 15 marca 1937 Zatopiony 16 kwietnia 1943 w bitwie na południowy wschód od wyspy Marettimo przez brytyjskie niszczyciele HMS "Paladin" i HMS "Pakenham" (później zatopiony w tym samym starciu)
Circe Ansaldo, Genua 4 października 1938 zatopił okręty podwodne HMS "Grampus", HMS "Union", HMS "P38" i HMS "Tempest". Zatonął w wyniku kolizji 27 listopada 1942
Climene CNR , Ancona 24 kwietnia 1936 Zatopiony 28 kwietnia 1943 przez okręt podwodny HMS "Unshaken"
Clio Ansaldo, Genua 2 października 1938 Zatopił HMS "Grampus" i prawdopodobnie HMS "Triton" w 1940. Przetrwał wojnę i służył po niej we Włoskiej Marynarce Wojennej. Wycofany ze służby w 1959
Libra CNQ Fiume 19 stycznia 1938 Przetrwał wojnę i służył po niej we Włoskiej Marynarce Wojennej. Wycofany ze służby w 1964
Lince CNQ Fiume 1 kwietnia 1938 Wspólnie z "Lupo" uczestniczył w odbiciu Kastelorizo w lutym 1941. Zatopiony 28 sierpnia 1943 przez okręt podwodny HMS "Ultor"
Lira CNQ Fiume 1 stycznia 1938 Zatopiony przez własną załogę 9 września 1943, wyremontowany przez Niemców, służył jako TA-49, zatopiony w wyniku bombardowania 4 listopada 1944
Lupo CNQ Fiume 28 lutego 1938 Wspólnie z "Libra", storpedował 31 stycznia brytyjski tankowiec "Desmoulea" (8120 ton) w cieśninie Kasos wyłączając go na resztę wojny. Dowodzony przez Francesco Mimbelliego podczas odbicia Kastelorizo i bitwy o Kretę, gdzie przetrwał starcie z trzema krążownikami i czterema niszczycielami, ocalając połowę konwoju małych statków. Zatopiony 2 grudnia 1942 przez niszczyciele HMS "Jervis", HMS "Javelin", HMS "Janus" i HMS "Kelvin" podczas podejmowania rozbitków z włoskiego transportowca "Veloce" w drodze do Trypolisu.
Pallade BS Napoletani 5 października 1938 Zatopiony 5 sierpnia 1942 podczas bombardowania Neapolu
Partenope BS Napoletani 26 listopada 1938 Zatopiony przez własną załogę 11 września 1943
Perseo CNQ Fiume 1 lutego 1936 Zatopiony 4 maja 1943 przez HMS "Nubian", HMS "Petard" i HMS "Paladin"
Pleiadi BS Napoletani 4 lipca 1938 Zatopiony 14 października 1941 w porcie w Trypolisie
Polluce BS Napoletani 8 sierpnia 1938 Zatopiony przez samoloty torpedowe 4 września 1942
Sagittario CNQ Fiume 8 października 1936 Z sukcesem bronił niemieckiego konwoju podczas bitwy o Kretę przed atakiem trzech brytyjskich krążowników i czterech niszczycieli, lekko uszkadzając niszczyciel HMS "Kingston". Zatopił brytyjski ścigacz artyleryjski MTB-639 28 kwietnia w Tunisie podczas eskortowania parowca. Przetrwał wojnę i służył po niej we Włoskiej Marynarce Wojennej. Wycofany ze służby w 1964
Sirio CNQ Fiume 1 marca 1936 Przetrwał wojnę i służył po niej we Włoskiej Marynarce Wojennej. Wycofany ze służby w 1959
Spica BS Napoletani 30 maja 1935 Sprzedany Szwedzkiej Marynarce Wojennej jako "Romulus" w 1940. Wycofany ze służby 1958
Vega CNQ Fiume 12 października 1936 Zatopiony przez HMS "Hereward" 10 stycznia 1941

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Whitley, M.H. (1988). Destroyers of World War 2. Cassell Publishing. ISBN 1-85409-521-8.