Niszczyciele typu Curtatone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Niszczyciele typu Curtatone
Curtatone, 1942.jpg
Opis typu
Kraj budowy  Włochy
Użytkownicy Włochy
Niemcy
Stocznia Livorno
Wejście do służby 1923-1924
Wycofanie 1941-1951
Zbudowane okręty 4
Okręty w służbie 0
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1214 t
Długość 84,9 m
Szerokość 8,0 m
Zanurzenie 3,1 m
Napęd 2 turbiny parowe z przekładniami, 2 śruby
Prędkość 32 węzły
Zasięg 1395 mil przy prędkości 10 węzłów
Załoga 108
Uzbrojenie 4 armaty kalibru 102 mm
2 działa przeciwlotnicze kalibru 76 mm
6 wyrzutni torped kalibru 450 mm

Niszczyciele typu Curtatone – typ czterech włoskich niszczycieli zbudowanych po zakończeniu I wojny światowej dla Regia Marina (Marynarka Wojenna Królestwa Włoch). W 1938 roku okręty zostały przeklasyfikowane na torpedowce.

Okręty były wykorzystywane podczas II wojny światowej. Okręt "Curtatone" zatonął w 1941 roku, po wpłynięciu na minę w pobliżu Aten. "Castelfidardo" i "Calatafimi" zostały w 1943 roku zdobyte przez Niemców i wcielone do Kriegsmarine. Oba okręty zatonęły w 1944 roku na Morzu Egejskim. "Monzabano" jako jedyny okręt przetrwał wojnę i pozostał w służbie do 1951 roku.

Okręty[edytuj | edytuj kod]

  • "Calatafimi" (Kriegsmarine: TA 15, TA 19)
  • "Castelfidardo" (TA 16)
  • "Curtatone"
  • "Monzabano"

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]