Niszczyciele typu Dardo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Niszczyciele typu Dardo
Эсминец типа Dardo.jpg
Opis typu
Kraj budowy Włochy
Użytkownicy Regia MarinaWłochy
Zbudowane okręty 4/8
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1205 (1 224) ton standardowa,
2116 (2 150) ton pełna
Długość 96,15 m
Szerokość 9,75 m
Zanurzenie 3,15 m
Napęd 2 turbiny parowe Parsonsa, 3 kotły, Moc 44 000 KM (32 800 kW)
Prędkość 38 węzły (70 km/h)
Zasięg 4600 mil morskich (8 500 km) przy prędkości 12 węzłów
Załoga 185
Uzbrojenie 4 działa 120 mm (2x2)
2 działa przeciwlotnicze 40 mm
4 najcięższe karabiny maszynowe 13,2 mm
6 wyrzutni torped 533 mm (łącznie 21)
54 miny

Niszczyciele typu Dardo były włoskimi niszczycielami zbudowanymi dla Włoskiej Marynarki Wojennej w latach 30. Były zasadniczo powiększonym typem Turbine.

Cztery zmodyfikowane okręty tego typu zbudowano w 1933 roku dla Grecji. Greckie okręty zamówiono w 1929, główna różnicą w porównaniu do okrętów włoskich było umieszczenie 4 dział 120 mm w pojedynczych wieżach, podczas gdy na włoskich okrętach montowano działa w wieżach podwójnych.

Okręty włoskie[edytuj | edytuj kod]

Okręt Stocznia Zbudowany Los
Dardo Odero, Sestri Ponente 6 września 1930 Przejęty przez Niemców jako TA31. Zatopiony przez załogę 24 kwietnia 1945.
Freccia CT Riva Trigioso 3 sierpnia 1930 Zatopiony 8 sierpnia 1943 koło Genui w wyniku bombardowania.
Saetta CT Riva Trigioso 17 stycznia 1932 Zatonął na minie 3 lutego 1943.
Strale Odero, Sestri Ponente 26 marca 1931 Wyrzucony na brzeg 21 czerwca 1942, koło przylądka Bon, zniszczony przez torpedy brytyjskiego okrętu podwodnego HMS "Turbulent".

Okręty greckie[edytuj | edytuj kod]

Okręt Stocznia Zbudowany Los
Ydra Odero, Sestri Ponente Zatopiony przez niemiecki samolot 22 kwietnia 1941.
Spetsai Odero, Sestri Ponente Służył podczas II wojny światowej, wycofany ze służby w 1946.
Psara Odero, Sestri Ponente Zatopiony przez niemiecki samolot 20 kwietnia 1941.
Kountouriotis Odero, Sestri Ponente Służył podczas II wojny światowej, wycofany ze służby w 1946.
Ydra

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Whitley, M.H. (1988). Destroyers of World War 2. Cassell Publishing. ISBN 1-85409-521-8.