Numery alarmowe
Numer alarmowy – numer telefonu ustalony w prawie telekomunikacyjnym danego kraju lub regionu, udostępniany służbom ustawowo powołanym do niesienia pomocy.
Numery alarmowe w Polsce [edytuj]
Numery alarmowe w Polsce zostały ustalone w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne[1] oraz w planie numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych. Łącznie obydwa akty ustaliły 12 numerów alarmowych, w tym 1 wspólny numer alarmowy dla wszystkich służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy oraz 11 numerów alarmowych składających się z 3 cyfr o strukturze "9XY"[2]:
- 112 – ustalony w ustawie wspólny numer alarmowy dla wszystkich służb ustawowo powołanych do niesienia pomocy, jest to ogólnoeuropejski numer alarmowy należący do kategorii numerów HESC - zharmonizowanych europejskich numerów skróconych,
- 984 – Pogotowie Rzeczne,
- 985 – ratownictwo morskie i górskie (Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe i Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe),
- 986 – Straż Miejska,
- 991 – Pogotowie Energetyczne,
- 992 – Pogotowie Gazowe,
- 993 – Pogotowie Ciepłownicze,
- 994 – Pogotowie Wodno-Kanalizacyjne,
- 996 – Centrum Antyterrorystyczne - Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego [3],
- 997 – Policja,
- 998 – Państwowa Straż Pożarna,
- 999 – Pogotowie Ratunkowe - dysponent zespołów ratownictwa medycznego.
W Planie numeracji krajowej określono także numer informacyjno-koordynacyjny dla administracji rządowej w województwie na potrzeby zarządzania kryzysowego[4]:
Trzycyfrowe numery skrócone wybiera się bez żadnych poprzedzających je cyfr (np. numeru operatora (NDS) czy numeru kierunkowego - wskaźnika strefy numeracyjnej (WSN).
Na mocy ustawy Prawo telekomunikacyjne dostawca publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych jest obowiązany zapewnić użytkownikom końcowym swojej sieci, w tym korzystającym z aparatów publicznych, bezpłatne połączenia z numerami alarmowymi[1]. Wszystkie te numery muszą być czynne i ich obsługa musi przyjmować zgłoszenia całodobowo.
Polskie prawo telekomunikacyjne nie pozwala na stosowanie innych trzycyfrowych numerów specjalnych poza wymioniowymi powyżej).
Inne numery do służb powołanych lokalnie do niesienia pomocy, pełniące funkcję numerów alarmowych:
- numery w sieci ruchomej
- 601 100 100 – numer ratunkowy nad wodą (WOPR),
- 601 100 300 – numer ratunkowy w górach (TOPR i GOPR).
- numery w sieci stacjonarnej (ustalane indywidualnie w każdej z 49 stref numeracyjnych)
- 19282 - pogotowie dźwigowe
- 19285 - pogotowie komunikacji miejskiej
- 19633 – Pogotowie Drogowe dla miasta Warszawa,
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.)
- ↑ Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 1 czerwca 2011 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych (Dz. U. z 2011 r. Nr 131, poz. 765 z poźn. zm.)
- ↑ Nowy numer alarmowy 996. arslege.pl. [dostęp 2011-09-16].
- ↑ Instrukcja postępowania na wypadek zagrożeń atakiem terrorystycznym. powiatwegrowski.pl. [dostęp 2011-07-09].
