Nurit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nurit
נורית
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Gilboa
Wysokość 150 m n.p.m.
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Nurit
Nurit
Ziemia 32°32′30″N 35°21′22″E/32,541667 35,356111Na mapach: 32°32′30″N 35°21′22″E/32,541667 35,356111
Portal Portal Izrael

Nurit (hebr. נורית) – był moszawem położonym w Samorządzie Regionu Gilboa, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Istaniał w latach 1950-1959, a w latach 1962-1994 obóz szkoleniowy programu Gadna przygotowujący młodzież do służby wojskowej.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Obóz jest położony na wysokości 150 metrów n.p.m. w zachodniej części masywu górskiego Gilboa w Dolnej Galilei. Teren stromo opada w kierunku północnym do Doliny Harod. Po stronie wschodniej jest stromy wąwóz, którym spływa strumień Jehonatan. W kierunku południowo zachodnim do Doliny Jezreel spływa strumień Nurit. W odległości 1,5 km na południe przebiega mur bezpieczeństwa oddzielający terytorium Izraela od Autonomii Palestyńskiej[1].

W otoczeniu obozu znajduje się kibuce Jizre’el, Ein Harod Meuhad i Chefciba, moszawy Prazon i Avital, oraz wioski komunalne Gan Ner, Merkaz Jael i Gidona. Po stronie palestyńskiej jest wioska Arabbuna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie w tej okolicy znajdowała się arabska wioska Nuris. Została ona wysiedlona i zniszczona w dniu 28 maja 1948 roku podczas I wojny izraelsko-arabskiej[2]. Wcześniej okoliczne tereny zostały wykupione od arabskich mieszkańców przez żydowskie organizacje syjonistyczne.

W 1950 roku w miejscu zniszczonej wioski utworzono rolniczy moszaw, w którym zamieszkali żydowscy imigranci z Jemenu. Wchodził on w skład Samorządu Regionu Gilboa. Ciężkie warunki życia i brak odpowiedniego przygotowania spowodowały, że moszaw znajdował się w bardzo trudnej sytuacji gospodarczej. W czerwcu 1958 roku posłużył do założenia sąsiedniej wioski komunalnej Gan Ner. Była ona położona niżej, na żyznych gruntach Doliny Jezreel. Rok później moszaw Nurit został porzucony przez swoich mieszkańców, którzy w 1960 roku zamieszkali w nowo założonym moszawie Ram-On. W opuszczonej osadzie Nurit pozostała tylko jedna kobieta, która mieszkała tam do 1970 roku.

W 1962 roku w miejscu tym utworzono obóz szkoleniowy programu Gadna, przygotowującego młodzież do służby wojskowej. W 1994 roku baza została opuszczona. Przy ogrodzeniu opuszczonej bazy pozostało jedno gospodarstwo z jedną rodziną osadników. W 2010 roku pojawił się projekt odbudowy osady, która miałaby mieć charakter wioski ekologicznej z jesziwą.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Wzdłuż południowo zachodniej granicy obozu przebiega droga nr 667, którą jadąc na południowy wschód dojeżdża się do kibucu Maale Gilboa i skrzyżowania z drogą nr 6666 zjeżdżającą do Doliny Beit Szean, lub jadąc na północny zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 675. Jadąc nią na zachód dojeżdża się do kibucu Jizreel, a jadąc na północny wschód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 71 i moszawu Kfar Jehezkel.

Przypisy

  1. The Separation Barrier Map (ang.). W: B´Tselem [on-line]. 2008. [dostęp 2012-05-26].
  2. Welcome To Nuris (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]