Mur bezpieczeństwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przebieg muru wzniesionego (kolor czerwony) i w trakcie budowy (kolor różowy) w czerwcu 2011, jak i również odcinków zatwierdzonych, odrzuconych lub proponowanych (kolor biały). Proponowane rozszerzenie fragmentu południowego (nie pokazane) podąża wzdłuż zielonego pola i kończy się na fioletowej kropce na wybrzeżu Morza Martwego. Przebieg niektórych wcześniej zatwierdzonych fragmentów stał się niepewny z powodu decyzji Izraelskiego Sądu Najwyższego i jest przedmiotem ponownego planowania.

Mur bezpieczeństwa, bariera bezpieczeństwa (hebr. גדר ההפרדה lub חומת ההפרדה – "płot rozdzielający", "mur separacji") – system fortyfikacji, bariera terenowa zbudowana z inicjatywy Izraela celem ochrony izraelskich obywateli przed ewentualnymi atakami terrorystycznymi ze strony mieszkańców Zachodniego Brzegu Jordanu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Izraelski rząd zatwierdził plan budowy pierwszego odcinka muru 14 czerwca 2002. Budowa rozpoczęła się dwa dni później, a zakończono ją 31 lipca 2003[1]. Kolejne fragmenty bariery są sukcesywnie budowane. Do lipca 2007 gotowe były odcinki o łącznej długości 450 km, co stanowi nieco ponad połowę planowanej ogólnej infrastruktury (cały mur ma liczyć 790 km długości[2]).

Przebieg trasy muru[edytuj | edytuj kod]

Bariera podzielona jest na trzy części: sekcję północną, Jerozolimę oraz sekcję południową. Mur zbudowano wzdłuż linii demarkacyjnej z 1949 roku, zwanej też „zieloną linią”, jednak w wielu miejscach mur oddala się od niej, separując od terytorium Autonomii Palestyńskiej osiedla żydowskie[3], m.in. Wschodnią Jerozolimę, Ariel, Gusz Ecion, Immanuel, Qarne Shomron, Oranit. Mur bezpieczeństwa ma 66 bram (dane z lipca 2008[4]), jednak Palestyńczycy mogą korzystać jedynie z 39 z nich. Niektóre z bram (m.in. w Dżeninie i Tulkarmie) otwierane są tylko sezonowo, np. w okresie żniw.

Część północna[edytuj | edytuj kod]

Północny fragment muru ciągnie się na długości 123 km[1]. Przebiega przez punkt kontrolny Salem, dalej na zachód znacznie odbiega od zielonej linii, przyłączając na stronę izraelską tereny aż do wsi Hinnanit i Shaqed. W okolicach miasta Tulkarm bariera zbudowana jest wzdłuż zielonej linii. Dalej na południe znajdują się kolejne palestyńskie enklawy za murem, m.in. moszaw Sal'it. Miasto Kalkilija pozostawiono po stronie palestyńskiej, oddzielono zaś m.in. leżące dalej na południe miejscowości: Elkana, Modi'in Illit, Har Adar, Giv'at Ze'ev i Pisgat Ze'ev[5].

Jerozolima[edytuj | edytuj kod]

W dystrykcie Jerozolimy mur bezpieczeństwa zbudowano wokół wsi Beit Iksa (na północ od Jerozolimy). Po stronie izraelskiej znajduje się także miejscowość Shu'afat. Planowana jest budowa muru wokół Ma'ale Adummim, Mishor Adummim i Al-Ka'abina. Częściowo ogrodzona jest Wschodnia Jerozolima ze Starym Miastem.

Część południowa[edytuj | edytuj kod]

Mur obronny Izraela w Meitar w południowym Hebronie

Murem otoczone jest od północy i zachodu miasto Betlejem (pozostaje tym samym przy Autonomii Palestyńskiej). Trasa budowy kolejnego fragmentu muru przebiega coraz dalej od zielonej linii, aż do kibucu Migdal Oz. Następna, wybudowana już część muru, omija Hebron, pokrywając się niemal zupełnie z linią demarkacyjną z 1949. Planowane jest jednak wydzielenie miejscowości Eshkolot na południu. Sansana i Mezadot Yehuda już znajdują się za murem po stronie izraelskiej.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Budowa muru przez Izrael wzbudziła liczne głosy sprzeciwu ze strony Palestyńczyków i światowej opinii publicznej. Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości w Hadze nazwał konstrukcję "murem apartheidu" i w 2004 roku określił ją jako sprzeczną z prawem międzynarodowym[6]. Badanie ankietowe, którego wyniki opublikował The Jerusalem Post, wykazało, iż 72% Palestyńczyków doświadczyło szykan słownych i upokorzeń ze strony izraelskich żołnierzy strzegących bram w murze bezpieczeństwa, zaś 24% zgłosiło naruszenie lub odmowę pozwolenia transportu produktów rolnych[2]. Strona izraelska tłumaczy, że mur jest niezbędnym środkiem ochrony ludności cywilnej przed atakami palestyńskich terrorystów, posiłkując się argumentem o spadku tego typu incydentów po 2002 roku.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Bariera bezpieczeństwa (pol.) [on-line], w: Izrael – serwis poświęcony Izraelowi i narodowi żydowskiemu [dost. 17 września 2008].
  2. 2,0 2,1 Fence to be completed only by 2010 (ang.) [on-line], w: The Jerusalem Post [dost. 17 września 2008].
  3. Palestinians: Israel hands out land confiscation notices (ang.) [on-line], w: CNN.com International [dost. 17 września 2008].
  4. Separation Barrier Statistics (ang.) [on-line], w: B'Tselem – The Israeli Information Center for Human Rights in the Occupied Territories [dost. 17 września 2008].
  5. The Separation Barrier in the West Bank, February 2008 (ang.) [on-line], w: B'Tselem – The Israeli Information Center for Human Rights in the Occupied Territories [dost. 17 września 2008].
  6. Legal Consequences of the Construction of a Wall in the Occupied Palestinian Territory (ang.) [on-line], w: International Court of Justice [dost. 17 września 2008].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]