Leki przeciwdepresyjne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Leki przeciwdepresyjne (tymoleptyki) (ATC N 06 A) − grupa leków psychoaktywnych, wywierająca terapeutyczny wpływ na podstawowe i wtórne cechy zespołu depresyjnego, w tym na chorobowe zaburzenia nastroju. Leki te znajdują również zastosowanie w leczeniu innych zaburzeń psychicznych: zaburzeń lękowych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, fobii społecznej, w terapii wspomagającej bólu.

Klasyfikacja leków przeciwdepresyjnych[edytuj | edytuj kod]

A. Inhibitory wychwytu zwrotnego monoamin (noradrenaliny, serotoniny, dopaminy)[edytuj | edytuj kod]

Fluoksetyna (Prozac) - jeden z pierwszych SSRI na rynku

Hamują wychwyt zwrotnego noradrenaliny i serotoniny ze szczeliny synaptycznej, zwiększając w niej stężenie tych monoamin. Powoduje to zwiększona stymulację (pobudzenie) układu noradrenergicznego i serotoninergicznego w mózgu.

B. Leki o receptorowych mechanizmach działania[edytuj | edytuj kod]

  • Antagoniści receptora alfa2 (mianseryna)
  • Inhibitory wychwytu serotoniny, blokujące receptor serotoninowy 5HT2 (SARI) (trazodon, nefazodon)
  • Antagoniści receptorów adrenergicznych alfa2, 5HT2, 5HT3 (mirtazapina)

C. Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)[edytuj | edytuj kod]

D. Leki o innych mechanizmach działania[edytuj | edytuj kod]

  • Zwiększenie wydzielania serotoniny (tianeptyna)
  • Agonista receptorów melatoninowych (agomelatyna)
  • Prekursor acetylocholiny (deanol)
  • Inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i częściowy agonista receptora 5-HT1 (Vilazodon)

Inne leki stosowane w zaburzeniach afektywnych[edytuj | edytuj kod]

W przebiegu zaburzeń afektywnych bywają stosowane także inne leki:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Jarema: Standardy leczenia farmakologicznego niektórych zaburzeń psychicznych. Gdańsk: ViaMedica, 2011. ISBN 978-83-7599-286.
  • Małgorzata Rzewuska: Leczenie zaburzeń psychicznych. Wyd. 3. Warszawa: PZWL, 2006, s. 203. ISBN 83-200-3354-3.

Przypisy

  1. RC. Heel, PA. Morley, RN. Brogden, AA. Carmine i inni. Zimelidine: a review of its pharmacological properties and therapeutic efficacy in depressive illness.. „Drugs”. 24 (3), s. 169-206, Sep 1982. PMID 6215240. 
  2. Stephen M. Stahl: Podstawy psychofarmakologii. Leki przyciwpsychotyczne i normotymiczne.. Gdańsk: Via Medica, 2007. ISBN 978-83-60945-42-1.
  3. FN. Jacka, S. Overland, R. Stewart, GS. Tell i inni. Association between magnesium intake and depression and anxiety in community-dwelling adults: the Hordaland Health Study.. „Aust N Z J Psychiatry”. 43 (1), s. 45-52, Jan 2009. doi:10.1080/00048670802534408. PMID 19085527. 
  4. K. Wilson, V. Brakoulias. Magnesium intake and depression.. „Aust N Z J Psychiatry”. 43 (6), s. 580, Jun 2009. PMID 19452662. 
  5. M. Nechifor. Magnesium in major depression.. „Magnes Res”. 22 (3), s. 163S-166S, Sep 2009. PMID 19780403. 
  6. GA. Eby, KL. Eby. Rapid recovery from major depression using magnesium treatment.. „Med Hypotheses”. 67 (2), s. 362-70, 2006. doi:10.1016/j.mehy.2006.01.047. PMID 16542786. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.