Franciszek Kokot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franciszek Kokot
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1929
Olesno
Profesor nauk medycznych
Specjalność: internista, nefrolog, hipertensjolog, endokrynolog, patofizjologia kliniczna
Alma Mater Śląska Akademia Medyczna w Katowicach
Profesura 1982
Polska Akademia Nauk / Umiejętności
Status PAN członek rzeczywisty
Status PAU członek rzeczywisty
Nauczyciel akademicki
Prorektor
Okres spraw. 1980–1982
Rektor
Okres spraw. 1982–1984
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia PolskiKrzyż Komandorski Orderu Odrodzenia PolskiKrzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Franciszek Józef Kokot (ur. 24 listopada 1929 w Oleśnie) - polski lekarz, nefrolog i endokrynolog, profesor nauk medycznych, rektor Śląskiej Akademii Medycznej (1982-1984), członek rzeczywisty PAN i PAU.

Laureat tytułu Doctor honoris causa 9 wyższych uczelni oraz nagrody Lux ex Silesia w 2001 roku.

Franciszek Kokot jest członkiem honorowym 14 zagranicznych towarzystw nefrologicznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Franciszek Kokot urodził się 24 listopada 1929 roku w Oleśnie. W 1948 zdał egzamin dojrzałości i rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Akademii Lekarskiej w Rokitnicy Bytomskiej. Uzyskał dyplom lekarza w 1953 roku. Ukończył specjalizację I stopnia w zakresie chorób wewnętrznych w 1955, a II stopnia w 1958. W 1957 otrzymał tytuł stopień kandydata nauk medycznych i w 1962 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego. Na wniosek Rady Wydziału Lekarskiego Śląskiej Akademii Medycznej w 1969 został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego Śląskiej Akademii Medycznej, a w 1982 otrzymał tytuł naukowy profesora zwyczajnego[1] .

W 1975 obiął funkcję Kierownika Kliniki Nefrologii Instytutu Chorób Wewnętrznych (przemianowaną w 1981 na Katedrę i Klinikę Nefrologii), a w 1997 na Katedrę i Klinikę Nefrologii, Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii. W 1979 ukazało się pierwsze wydanie książki autorstwa Franciszka Kokota Choroby wewnętrzne. Pełnił funkcję prorektora ds. szkolenia podyplomowego w latach 1980-1982. Następnie w latach 1982-1984 obiął funkcję rektora Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach[1].

Uhonorowany tytułami doctora honoris causa przez Akademię Medyczną we Wrocławiu (1990), w Katowicach (1993), w Szczecinie (1995), w Koszycach (1997), w Lublinie (1998), w Warszawie (1999), w Krakowie (2000), w Białymstoku (2001) oraz w Łodzi (2004).

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1974), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1984) oraz Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski(1998).

W 1990 roku Papieża Jana Pawła II nadał mu godność Member of the Ordo Sanctus Silvestri Papae[1].

Żonaty z Małgorzatą Kokot (z d. Skrzypczyk), ma czworo synów.

Staże naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1959-1960 Klinika Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu w Genewie
  • 1970 St. Mary's Hospital i Middlesex Hospital, Londyn
  • 1978 Visiting professor w USA (6 tygodni)
  • 1986 Visiting professor w USA (3 tygodnie)

Członkostwo w Towarzystwach i komitetach redakcyjnych[edytuj | edytuj kod]

Członkostwo w towarzystwach naukowych

  • Międzynarodowe Towarzystwo Internistów (1969- )
  • Międzynarodowe Towarzystwo Nefrologiczne
  • European Dialysis and Transplant Association - European Renal Association (EDTA-ERA)
  • New York Academy of Sciences (1970- )
  • Niemieckie Towarzystwo Nefrologiczne
  • Towarzystwo Internistów NRD (członek korespondencyjny 1976- )
  • Członek Rady European Renal Association (EDTA-ERA) (1978-1981, 1987-1990, 1993-1996)
  • Członek Komitetu Nominacyjnego ISN (1987-1990)
  • Polskiego Towarzystwa Nefrologicznego: Wiceprezes (1986-1989), Prezes (1989-1998), członek honorowy (1998)
  • członek korespondencyjny PAN (1983-1094), członek rzeczywisty PAN od 1994 roku

Członek komitetów redakcyjnych

  • Kidney International (1980-1991)
  • Clinical Nephrology (1981-2007)
  • Nephron (1988-2002)
  • Nephrology, Dialysis, Transplantation (1988-1998)
  • Nieren und Hochdruckkrankheiten (1992-2008)
  • Nephrology - News and Issues (1993- )
  • Aktuality v Nefrologii (1995- )

Ordery, nagrody i zaszczyty[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia państwowe:

Członek honorowy:

Towarzystwo Nefrologiczne NRD (1979); Towarzystwo Nefrologiczne RFN (1982); Jugosłowiańskie Towarzystwo Nefrologiczne (1983); Bułgarskie Towarzystwo Nefrologiczne (1986); Czechosłowackie Towarzystwo Nefrologiczne (1986); Węgierskie Towarzystwo Nefrologiczne (1990); Macedońskie Towarzystwo Nefrologiczne (1992); Włoskie Towarzystwo Nefrologiczne (1992); Polskie Towarzystwo Ginekologiczno-Położnicze (1994); Polskie Towarzystwo Nadciśnienia Tętniczego (1994); Polskie Towarzystwo Chorób Wewnętrznych (1995); Rumuńskie Towarzystwo Nefrologiczne (1997).

Nagrody i wyróżnienia:

  • Nagroda Sekretarza Wydziału Nauk Medycznych PAN II stopnia (1967)
  • Nagroda resortu zdrowia I stopnia (1971)
  • Nagroda Sekretarza Wydziału Nauk Medycznych PAN I stopnia (1972)
  • Nagroda im. Jędrzeja Śniadeckiego PAN (najwyższe wyróżnienie przyznawane przez PAN) (1976)
  • Medal L. Pasteur'a, Uniwersytet Strasburski (1985)
  • Medal Jana Evangelisty Purkyné (Nagroda Czechosłowackiej Akademii Nauk)
  • Członek "Ordo St. Silvestri Papae" nominowany przez papieża Jana Pawła II (1990)
  • Doctor honoris causa Akademii Medycznej we Wrocławiu (1990)
  • Złoty Medal F. Volhard (1991, Gesellschaft für Nephrologie)
  • International Distinguished Medal (1991, National Kidney Foundation, USA)
  • Medal "Gloria Medicinae" (1991, Polskie Towarzystwo Lekarskie)
  • Doctor honoris causa Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach (1993)
  • Członek Royal College of Physicians (FRCP), Edinburg (1994)
  • Doctor honoris causa Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie (1995)
  • Golden Medal "Medicus Magnus", Polish Academy of Medicine (1996)
  • International Golden Star "Merit for Medicine, International Institute of Universalistic Medicine (1996)
  • Doctor honoris causa of the J.Safarik University of Kosice (1997)
  • Doctor honoris causa Akademii Medycznej w Lublinie (1998)
  • Doctor honoris causa Akademii Medycznej w Warszawie (1999)
  • Doctor honoris causa Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego (2000)
  • Doctor honoris causa Akademii Medycznej w Białymstoku (2001)
  • Doctor honoris causa Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (2004)


Dorobek Naukowy[edytuj | edytuj kod]

Publikacje

Autor lub współautor ponad 650 prac oryginalnych (z czego ponad 150 było publikowanych na łamach periodyków medycznych w Europie Zachodniej i Stanach Zjednoczonych), ponad 230 prac poglądowych, współautor 40 podręczników (5 z nich wydano w krajach Europy Zachodniej, 2 zaś w USA); autor podręczników: Metody badań laboratoryjnych stosowanych w klinice (1969); Gospodarka wodno-elektrolitowa i kwasowo-zasadowa w stanach fizjologii i patologii (1978); Choroby wewnętrzne. Podręcznik dla studentów (redaktor i współautor) (1979); Diagnostyka różnicowa objawów chorobowych (redaktor i współautor) (1993, 1998)[3].

Osiągnięcia naukowe

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Franciszek - woda mineralna nazwana na cześć Franciszka Kokota.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Duława, Jan. Red.: Franciszek Kokot : lekarz, uczony, nauczyciel. Śląska Akademia Medyczna - Biblioteka Główna, 1999, s. 11-22. ISBN 1231-4412. (pol.)
  2. M.P. z 1998 r. Nr 42, poz. 596
  3. http://cybra.lodz.pl/Content/4186/58_pdfsam_kronikarz+nr5_6.pdf

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Duława: Franciszek Kokot: lekarz, uczony, nauczyciel. Wydanie 3 z Prace Centrum Dokumentacji Dziejów Medycyny i Farmacji Górnego Śląska: Śląska Akademia Medyczna, Biblioteka Główna, 1999. ISBN 1231-4412.
  • Andrzej Więcek: Numer specjalny poświe̜cony Profesorowi Franciszkowi Kokotowi z okazji 65 rocznicy Jego urodzin. Polskie archiwum medycyny wewne̜trznej: Towarzystwo Internistów Polskich, 1994, s. 127.