Objaw Janewaya
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Objaw Janewaya – jeden z klasycznych, późnych (i rzadkich), patognomonicznych objawów skórnych bakteryjnego (najczęściej o etiologii gronkowcowej) zapalenia wsierdzia[1]. W objawie Janewaya obserwuje się małe, niebolesne zmiany na dłoniach i stopach, o charakterze rumieniowym albo krwotocznym, wywołane prawdopodobnie zapaleniem drobnych naczyń krwionośnych spowodowanym przez krążące we krwi kompleksy antygen-przeciwciało[1]. W razie odpowiednio szybko podjętego, właściwego leczenia do powstania tego objawu nie dochodzi. Zmiany w objawie Janewaya są podobne do guzków Oslera, ale w przeciwieństwie do nich nie są bolesne[1].
Spis treści |
Eponim [edytuj]
Objaw nazwany od Edwarda G. Janewaya (1841–1911).
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Farrior JB., Silverman ME. A consideration of the differences between a Janeway's lesion and an Osler's node in infectious endocarditis.. „Chest”. 2 (70), s. 239–43, sierpień 1976. PMID 947688.
Bibliografia [edytuj]
- Richard E. Behrman Podręcznik pediatrii (Warszawa 1996) ISBN 83-01-11759-1
- Andrzej Szczeklik (red.): Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie, tom I. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 273. ISBN 83-7430-031-0.
