Osioł afrykański
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Osioł afrykański | |
| Equus africanus | |
| Fitzinger, 1857 | |
 Osioł somalijski – podgatunek osła afrykańskiego |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | nieparzystokopytne |
| Podrząd | koniokształtne |
| Rodzina | koniowate |
| Rodzaj | Equus |
| Gatunek | osioł afrykański |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[1] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Osioł afrykański, także osioł dziki (Equus africanus[2]) – gatunek ssaka z rodziny koniowatych (Equidae). Jego forma udomowiona to osioł domowy.
W stanie dzikim zamieszkują obszary pustynne i półpustynne. Liczebność obu podgatunków szacuje się na ok. 200 osobników. Znane są dwa podgatunki współcześnie żyjące, oba krytycznie zagrożone:
- osioł somalijski (E. a. somalicus) – wysokość w kłębie 1,4 m waga do 275 kg, z prążkowaniem na kończynach (czarne pręgi na jasnoszarym tle), występuje na Półwyspie Somalijskim i w Etiopii.
- osioł nubijski (E. a. africanus) – wysokość w kłębie do 1,2 m, z ciemnym krzyżem na kłębie, występuje w Egipcie i Sudanie.
Trzeci, wymarły podgatunek E. a. atlanticus żył w Afryce północnej.
Osioł ma bardzo niskie wymagania pokarmowe, dobrze znosi warunki terenów górzystych, jest bardzo wytrzymały na brak wody. Dzikie osły żyją w stadach (10–15 osobników) przewodzonych przez najbardziej doświadczoną oślicę.
Badania mtDNA wskazują na bardzo bliskie pokrewieństwo osła domowego z osłem somalijskim.
Przypisy
- ↑ Equus africanus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Nazwa uznana decyzją Międzynarodowej Komisji Nomenklatury Zoologicznej, 2003 (zob. Zasady tworzenia nazw systematycznych#Wyjątki)
