Osoka aloesowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Osoka aloesowata
Wdzydzki PK Stratiotes aloides pokrój 05.07.10 p.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd żabieńcowce
Rodzina żabiściekowate
Rodzaj osoka
Gatunek osoka aloesowata
Nazwa systematyczna
Stratiotes aloides L.
Sp. Pl.: 535, 1753
Synonimy

Stratiotes aculeatus Stokes (1812), Stratiotes aquaticus Pallas (1776)

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Osoka aloesowata (Stratiotes aloides L.) – gatunek byliny wodnej z rodziny żabiściekowatych i monotypowego rodzaju osoka Stratiotes. W Polsce gatunek częsty na niżu. Poza tym występuje w niemal całej Europie oraz w północno-zachodniej Azji.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Pokrój
Rozeta grubych liści przypominających aloes (stąd nazwa), zanurzonych lub pływających na powierzchni.
Pęd
Skrócony, w dolnej części kłącze z licznymi rozłogami i sznurowatymi korzeniami.
Liście
Sztywne, mięsiste, siedzące, trójkanciaste, z brzegami kolczasto piłkowanymi.
Kwiaty
Rośliny zazwyczaj rozdzielnopłciowe. Kwiaty wyrastają zebrane w kwiatostany usytuowane na szypułach do 30 cm długości. Kwiaty z 3 zielonymi działkami kielicha (do 1,5 cm długości i 1 cm szerokości) oraz z 3 białymi płatkami o średnicy 2-3 cm. Kwiaty męskie w liczbie 2-6 w kwiatostanie wyrastają, każdy na szypule o długości 3-10 cm. Kwiaty żeńskie rosną pojedynczo lub po dwa wewnątrz liściowatej osłony. Słupek ma 6 szyjek, które kończą się widlastym znamieniem. Kwitnie od maja do sierpnia.
Owoc
Torebka długości 3-4 cm i grubości 2 cm. Rozmnaża się głównie wegetatywnie, za pomocą rozłogów.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Zbiorowisko osoki aloesowatej w wypłycającym się zbiorniku z towarzyszącymi grzybieniami

Występuje głównie w eutroficznych wodach stojących – jeziorach, starorzeczach, przy czym preferuje zbiorniki silnie zarastające i wypłycone, z grubą warstwą osadów organicznych. W wodach płynących i na większych głębokościach rośnie zakorzeniona na dnie. Późną jesienią wytwarzają się rozłogi, które zakończone są pączkami zimującymi. W przypadku zamierania rośliny (np. w wyniku braku dostępu światła przez lód), wiosną pływające pączki w toni wodnej są zalążkiem nowej rośliny.


Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Bywa stosowana do karmienia zwierząt hodowlanych i na nawóz[2].

Hodowla w akwarium[edytuj | edytuj kod]

Osoka aleosowata może być hodowana w akwarium zimnowodnym. Posiada duże wymagania oświetleniowe. Charakteryzuje się silniejszym wzrostem i jaskrawszymi kolorami.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-08].
  2. Stanisław Bernatowicz, Paweł Wolny: Botanika dla limnologów i rybaków. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1974, s. 73.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Bernatowicz, Paweł Wolny: Botanika dla limnologów i rybaków. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1974.
  2. Stanisław Kłosowski, Grzegorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2001. 83-7073-248-8.