Osuna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Osuna
Państwo  Hiszpania
Populacja 
• liczba ludności

ok. 17 tys.
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa lokalizacyjna Hiszpanii
Osuna
Osuna
Ziemia 37°14′00″N 5°06′00″W/37,233333 -5,100000
Portal Portal Hiszpania

Osuna - miasto w Andaluzji, w prowincji Sewilla; ok. 17 tys. mieszkańców.

Historia miasta[edytuj | edytuj kod]

Założona przez Iberów osada Urso, została przyłączona do Rzymu w II wieku p.n.e.; gdy w 49 roku p.n.e. doszło do wojny domowej Pompejusza z Cezarem, mieszkańcy Osuny opowiedzieli się za tym pierwszym, stając się najdłużej broniącą się fortecą zwolenników Pompejusza na Płw. Iberyjskim. Następnie w dobie Cesarstwa Rzymskiego zostało przekształcone w garnizon. Po okresie panowania arabskiego, Oxuna (arabska nazwa) została zdobyta przez chrześcijan w 1239 roku. W wieku XVI zaczyna się trwający dwa stulecia okres dynamicznego rozwoju i prosperity miasta, związany z działalnością w nim hrabiów de Girón (od 1562 książęta Osuna). Byli oni fundatorami Colegiata de Santa María de la Asunción, uniwersytetu (1549) oraz wielu innych wspaniałych budowli.

Najważniejsze zabytki[edytuj | edytuj kod]

José de Ribera, Ukrzyżowanie, Colegiata de Santa María de la Asunción, ok. 1620
José de Ribera, Święty Sebastian, Colegiata de Santa María de la Asunción, ok. 1620
  • Colegiata de Santa María de la Asunción - kolegiata zbudowana około 1530 roku, mauzoleum książąt Osuna; w zakrystii znajdują się cztery obrazy José de Ribery
  • Monasterio de la Encarnación - założony w 1549 klasztor karmelitanek bosych z krużgankami zdobionymi barokowymi azulejos z przedstawieniami pór roku, zmysłów, scen polowań i wojennych. Wewnątrz muzeum eksponuje bogaty zbiór rzeźb Dzieciątka Jezus.
  • Antigua Cilla del Cabildo - spichlerz zbudowany w 1773. Fronton nad portalem wejściowy ozdobiony reliefem z przedstawieniem Giraldy oraz świętymi Justyną i Rufiną.
  • Palacio de los Condes de la Gomera - wyróżnia się pełną zawijasów fasadą z żółtymi gzymsami, czarnymi kratami w oknach oraz gargulcami w kształcie armat.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Brigitte Hintzen-Bohlen: Sztuka i Architektura - Andaluzja. Warszawa: Wydawnictwo Philip Wilson, 2008, s. 144-147. ISBN 978-3-8331-5106-4.