PAH world hypothesis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

PAH world hypothesis (hipoteza świata WWA) – spekulacyjna hipoteza, wedle której wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA, po angielsku polycyclic aromatic hydrocarbons, czyli PAH), wedle podejrzeń obficie występujące w zupie pierwotnej na wczesnej Ziemi, miały odegrać istotną rolę w pochodzeniu życia poprzez udział w syntezie molekuł RNA, prowadząc do świata RNA. Hipoteza nie została dotychczas przetestowana[1].

Stosy WWA

Podłoże[edytuj | edytuj kod]

Eksperyment Stanleya Millera wykazał, że związki organiczne mogą się łatwo tworzyć w warunkach, jakie podejrzewa się na wczesnej Ziemi

Eksperyment Stanleya Millera z 1952 pokazał, że związki organiczne, jak zasady azotowe, aminokwasy, formaldehyd i cukryy można zsytezować z pierwotnych nieorganicznych prekursorów, których obecność podejrzewa się w pierwotnej zupie. Hipoteza świata RNA tłumaczy, jak kwas rybonukleinowy może stać się swym własnym katalizatorem (rybozymem), kładąc się u podłoża życia. Brakuje jednak pewnych ogniw w rozumowaniu, wyjaśniających, jak powstały pierwsze cząsteczki RNA. Hipoteza mówiąca o świecie WWA została przedstawiona przez Simona Nicholasa Plattsa w maju 2004 w celu wypełnienia luki[2]. Bardziej dopracowany pomysł opublikowali Ehrenfreund et al..[3].

Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne[edytuj | edytuj kod]

Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne to najczęstsze i najobficiej występujące ze znanych wieloatomowych cząsteczek w widzialnym Wszechświecie. Prawdopodobnie stanowiły składnik pierwotnego morza[4]. WWA, razem z fulerenami, wykryto niedawno w mgławicach[5]. Fulereny również wiąże się z powstaniem życia, astronom Letizia Stanghellini widzi w "nich nasienie dla życia na ziemi"[6]. We wrześniu 2012 naukowcy NASA donieśli, że WWA, poddane warunkom materii międzygwiezdnej, przekształcają się poprzez uwodornienie, utlenienie i hydroksylację w bardziej złożone związki organiczne. Określono to znawisko jako "krok na ścieżce w kierunku aminokwasów i nukleotydów, materiałów budulcowych białek i DNA, odpowiednio"[7][8]. Idąc dalej, jako rezultat przereagowania WWA traciły swe właściwości spektroskopowe, co może stanowić jedną z rzyczyn braku detekcji WWA wśród międzygwiezdnego lodu, zwłaszcza w zewnętrznych rejonach zimnych, gęstych chmur wyższych warstw molekularnych dysków ptoroplanetarnych[7][8].

WWA nie wykazują dużej rozpuszczalności w wodzie morskiej. Jednak poddane napromieniowaniu, np. przez UV, zewnętrzne atomy wodoru mogą odrywać się i ulegać zastępowaniu przez grupy hydroksylowe, znacznie zwiekszające rozpuszczalność związku w wodzie.

Takie zmodyfikowane WWA wykazują własności amfifilowe, mając fragmenty o właściwościach hydrofobowych, jak i hydrofilowych. Rozpuszczone, zmierzają do odizlwania swych części hydrofobowych.

Przyłączenie zasad azotowych do rdzenia WWA[edytuj | edytuj kod]

W samoorganizującym się "stosie" WWA przylegające do siebie pierścienie dzieli 0,34 nm. Podobna odległość znajduje się pomiędzy kolejnymi nukleotydami DNA czy RNA. Mniejsze cząsteczki będą naturalnie przyłączać się do pierścieni WWA. Pierścienie WWA, tworząc się, mają tendencję do kręcenia się wokół siebie, co prowadzi do rozłączania przyłączonych związków, przeszkadzających tym wiążącym się z góry i z dołu. Uprawdopodobnia to preferencyjne przyłączanie cząsteczek płaskich, jak zasady azotowe zbudowane na bazie pirymidyny czy puryny, kluczowe składniki i przenośniki informacji w RNA i DNA. Zasady te również są amfifilowe i także wykazują tendencję do tworzenia "stosów".

Przyłączenie szkieletu oligomerów[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z rzeczoną hipotezą, gdy zasady azotowe łączą się poprzez wiązania wodorowe z rusztowaniem z WWA, odległość pomiędzy sąsiadującymi zasadami wymusi dobranie odpowiednich cząsteczek tworzących mostki odpowiedniej wielkości, jak oligomery metanalu, także dostępne w pierwotnej zupie, mogące wiązać się kowalencyjnie z zasadami azotowymi, tworząc odpowiednik giętkiego kręgosłupa[1][2].

Odłączenie łańcuchów przypominającej RNA[edytuj | edytuj kod]

Następnie przejściowa zmiana w pH otoczenia, wzrost kwasowości mogący stanowić skutek wybuchów wulkanów uwalniających gazy takie, jak dwutlenek siarki czy dwutlenek węgla, pozwoliła zasadom odłączyć się od rusztowania z WWA z wytworzeniem cząsteczek przypominających RNA. Miejsce szkieletu rybozowo-fosforanowego dzisiejszego RNA zajmowałby szkielet z formaldehydu, odstęp pomiędzy zasadami byłby analogiczny, wynosząc 0,34 nm[1].

Struktury przypominające rybozymy[edytuj | edytuj kod]

Hipoteza zakłada dalej, że kiedy pojedynczy długi łańcuch przypominający RNA odłączył się od stosów WWA, a następnie pH otoczenia stało się mniej kwaśne, łańcuch uległ sfałdowaniu z zachowaniem reguły komplementarności: komplementarne do siebie sekwencje odszukały się wzajemnie, po czym wytworzyły wiązania wodorowe, tworząc stabilną, rzynajmniej częściowo dwułańcuchową strukturę przypominającą RNA, podobną do rybozymu. Oligomery metanalu zostały następnie zastąpione bardziej stabilnymi cząsteczkami fosforanu rybozy. Powstał kamień milowy dla hipotezy świata RNA, spekulującej na temat dalszego rozwoju ewoucyjnego od tego punktu[1][2][9].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Platts, Simon Nicholas, "The PAH World - Discotic polynuclear aromatic compounds as a mesophase scaffolding at the origin of life"
  2. 2,0 2,1 2,2 "Prebiotic Molecular Selection and Organization", NASA's Astrobiology website
  3. Ehrenfreund P, Rasmussen S, Cleaves J, Chen L. (2006) Experimentally tracing the key steps in the origin of life: The aromatic world. Astrobiology 6(3):490-520.
  4. Allamandola, Louis et Al. "Cosmic Distribution of Chemical Complexity"
  5. D. A. García-Hernández, A. Manchado, P. García-Lario, L. Stanghellini i inni. Formation Of Fullerenes In H-Containing Planetary Nebulae. „The Astrophysical Journal Letters”. 724, 2010-10-28. doi:10.1088/2041-8205/724/1/L39. Bibcode2010ApJ...724L..39G (ang.). 
  6. Nancy Atkinson: Buckyballs Could Be Plentiful in the Universe (ang.). Universe Today, 2010-10-27. [dostęp 2010-10-28].
  7. 7,0 7,1 NASA Cooks Up Icy Organics to Mimic Life's Origins (ang.). Space.com, 20 września, 2012. [dostęp 22 września, 2012].
  8. 8,0 8,1 Murthy S. Gudipati, Rui Yang. In-Situ Probing Of Radiation-Induced Processing Of Organics In Astrophysical Ice Analogs—Novel Laser Desorption Laser Ionization Time-Of-Flight Mass Spectroscopic Studies. „The Astrophysical Journal Letters”. 756, 1 września, 2012. doi:10.1088/2041-8205/756/1/L24 (ang.). [dostęp 22 września, 2012]. 
  9. Tracey A. Lincoln, Joyce, Gerald F.. Self-Sustained Replication of an RNA Enzyme. „Science”. 323 (5918), s. 1229, 8 stycznia, 2009. New York: American Association for the Advancement of Science. doi:10.1126/science.1167856. PMID 19131595. Bibcode2009Sci...323.1229L (ang.). [dostęp 2009-01-13].