Pak Pong Ju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Pak.
Pak Pong Ju
Data urodzenia 24 października 1939
Korea Północna Premier Korei Północnej
Przynależność polityczna Partia Pracy Korei
Okres urzędowania od 3 września 2003
do 11 kwietnia 2007
Poprzednik Hong Song-nam
Następca Kim Yong-il
Korea Północna Premier Korei Północnej
Przynależność polityczna Partia Pracy Korei
Okres urzędowania od 1 kwietnia 2013
Poprzednik Ch'oe Yŏng Rim

Pak Pong Ju (ur. 24 października 1939) - premier Korei Północnej od 3 września 2003[1] do 11 kwietnia 2007 i ponownie od 1 kwietnia 2013[2]. Zanim po raz pierwszy stanął na czele rządu sprawował funkcję ministra przemysłu chemicznego.

Pak rozpoczął karierę zawodową w 1962 roku, jako menedżer w zakładach spożywczych w Yongcheon (prowincja P'yŏngan Północny). W październiku 1980 roku został zastępcą członka Komitetu Centralnego Partii Pracy Korei. W lipcu 1983 objął stanowisko szefa kombinatu chemicznego w Hamheung. W maju 1993 roku został wicedyrektorem Wydziału Przemysłu Lekkiego KC PPK, a w marcu roku 1994 - zastępcą szefa Wydziału Nadzoru nad Polityką Gospodarczą. W lipcu tego samego roku, Pak Pong Ju znalazł się na odległym, 188. miejscu wśród 273 członków konduktu pogrzebowego, który zawiązał się po śmierci przywódcy KRL-D, Kim Ir Sena. Przypuszcza się, że przy okazji publikowania takich list, Korea Północna ogłasza nieformalne rankingi państwowych elit. Miejsca w kondukcie pogrzebowym mają odzwierciedlać pozycje faktycznie zajmowane w strukturze władzy. Jednak we wrześniu 1998 roku, Pak został mianowany ministrem bez teki w rządzie Hong Song-nama, w którym odpowiadał za przemysł chemiczny. Następnie formalnie pełnił urząd ministra przemysłu chemicznego, aż do chwili otrzymania nominacji na szefa rządu.

11 kwietnia 2007 roku północnokoreańska agencja prasowa KCNA poinformowała, że podczas V Sesji Najwyższego Zgromadzenia Ludowego XI kadencji Pak Pong Ju został zwolniony z funkcji premiera rządu[3]. Jego następcą został Kim Yong-il. Wcześniej Pak nie pokazywał się publicznie od maja 2006 roku. To w południowokoreańskich i zachodnich mediach wywołało podejrzenia, że został zdymisjonowany za niegospodarność przy podziale oleju napędowego, który przeznaczono dla rolnictwa. Według innych spekulacji co do powodów odejścia Pak Pong Ju z rządu, wymieniano zbytnią podatność na sugestie Chińczyków, co do sposobu prowadzenia polityki gospodarczej państwa[4].

23 sierpnia 2010 The New York Times napisał, że Pak Pong Ju powrócił do pełnienia najważniejszych funkcji państwowych, po wyborze na pierwszego zastępcę jednego z wydziałów w Komitecie Centralnym Partii Pracy Korei. Dziennik powołał się przy tym na informacje podane przez państwową telewizję Korei Północnej[5].

Przypisy

  1. 1st Session of 11th SPA of DPRK Held (ang.), KCNA, [dostęp: 16 listopada 2010].
  2. Korea Północna ma nowego premiera. To człowiek wuja Kima, szarej eminencji reżimu (pol.), tvn24.pl, [dostęp: 1 kwietnia 2013].
  3. 5th Session of 11th SPA of DPRK Held (ang.), KCNA, [dostęp: 16 listopada 2010].
  4. North Korea: New Premier, Changing Priorities (ang.), STRATFOR, [dostęp: 17 listopada 2010].
  5. North Korea Reinstates Market-Oriented Official (ang.), NYTimes.com, [dostęp: 16 listopada 2010].