Paleoekologia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kopia śladów dinozaura znalezionych w La Rioja (Muzeum Nauki w Logroño)

Paleoekologia – dziedzina nauki, będąca kierunkiem paleontologii, badająca ekologię kopalnych gatunków roślin i zwierząt.

Zajmuje się m.in. rekonstruowaniem budowy i funkcjonowania zbiorowisk roślin, warunków środowiska (zwłaszcza klimatu) w minionych epokach geologicznych, badaniem zależności między budową oraz funkcjami organizmów kopalnych a ich przystosowaniem się do środowiska oraz warunkami ekologicznymi ich życia. Badania paleoekologiczne wykonywane są na podstawie:

  • szczątków roślin i zwierząt,
  • analizy pyłkowej (palinologia),
  • datowania w stosunku do organizmów kopalnych i warstw sedymentacyjnych,
  • fizycznych pomiarów prób skał, minerałów i powietrza (uwięzionego np. w bursztynie lub lodzie),
  • metod izotopowych, analizy chemicznej,
  • metod mineralogicznych i geologicznych.

Naukowcy zajmujący się paleoekologią[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]