Masowe wymieranie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Intensywność wymierań organizmów morskich na przestrzeni poszczególnych okresów geologicznych: Botomanian – wczesny kambr, Dresbachian – późny kambr, End O – koniec ordowiku, End S – koniec syluru, Late D – górny dewon, Middle C – środkowy karbon, End Middle P – koniec środkowego permu, End P – koniec permu, End Tr – koniec triasu, End J – koniec jury, End K – koniec kredy, End Eocene – koniec eocenu
Masowe wymieranie – gwałtowne (w skali geologicznej) wyginięcie wielu gatunków roślin i zwierząt w wyniku zadziałania globalnych czynników środowiskowych (np. regresji morskich, zasadniczych zmian klimatycznych, wzmożonego wulkanizmu, katastrof kosmicznych).
W dziejach życia na Ziemi zidentyfikowano 5 wielkich masowych wymierań:
- wymieranie ordowickie – ok. 438 mln lat temu
- wymieranie dewońskie – ok. 367 mln lat temu
- wymieranie permskie – ok. 250 mln lat temu
- wymieranie triasowe – ok. 213 mln lat temu
- wymieranie kredowe – ok. 65 mln lat temu
oraz
- wymieranie holoceńskie - od ok. 10 tys. lat temu
Wśród ekologów trwa debata na temat znaczenia współczesnego wymierania gatunków (związanego z działalnością człowieka, w szczególności z przekształcaniem i fragmentacją siedlisk, także z eksploatacją gatunków i zawlekaniem organizmów obcych) dla różnorodności biologicznej. Zjawisko to bywa określane mianem szóstej katastrofy [1].
Przypisy
- ↑ Leakey Richard, Lewin Roger: Szósta katastrofa. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999. ISBN 8371808127.
Zobacz też [edytuj]
|
||||||||||||||||||||||||