Park Chung-hee

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Park.
Park Chung-hee
Park Chung hee.jpg
Data i miejsce urodzenia 30 września 1917
Kumi
Data śmierci 26 października 1979
Korea Południowa 3. Prezydent Republiki Korei
Przynależność polityczna Demokratyczna Partia Sprawiedliwości
Okres urzędowania od 17 grudnia 1963
do 26 października 1979
Poprzednik Yun Bo-seo
Następca Choi Kyu-ha
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Park Chung-hee (ur. 30 września 1917 w Kumi, Korea, zm. 26 października 1979 w Seulu), południowokoreański wojskowy, generał i polityk, prezydent Korei Południowej od 17 grudnia 1963 do 26 października 1979. Członek Demokratycznej Partii Sprawiedliwości. Od 25 lutego 2013 jego córka, Park Geun-hye pełni urząd prezydenta Korei Południowej.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Lata młodości[edytuj | edytuj kod]

Park urodził się w prowincji Kyŏngsang Północny niedaleko Taegu. Jego ojcem był Park Seong-bin, a matką Baek Nam-hu. Od 8 kwietnia 1932 do 25 marca 1937 uczęszczał do Gimnazjum Nauczycielskiego w Taegu. W 1940 roku rozpoczął naukę w Akademii Wojskowej, którą ukończył dwa lata później z wyróżnieniem. Lata jego edukacji zbiegły się z inwazją japońską na Chiny, poczynając od incydentu mandżurskiego w 1931, a kończąc na wybuchu wojny chińsko-japońskiej w 1937. Po ukończeniu gimnazjum był nauczycielem w szkole podstawowej w Mun'gyŏng. Później Park został urzędnikiem w japońskim wojsku i służył w Mandżurii podczas drugiej wojny światowej. W tym czasie używał japońskiego imienia i nazwiska Takaki Masao. Po wojnie rozpoczął służbę w wojsku Korei Południowej, ale został z niej wydalony w 1948 za członkostwo w komunistycznej komórce. Podczas koreańskiej wojny ponownie wstąpił do wojska, gdzie awansował do stopnia generała brygady.

Droga do prezydentury[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1960 roku zmuszony do rezygnacji został dotychczasowy dyktator Korei Li Syng Man. Na czele nowego demokratycznego rządu stanął premier Chang Myun. Nowy rząd nie utrzymał się długo przy władzy. Rano 16 maja 1961 generał Park Chung-hee w drodze zamachu stanu przejął władzę i w lipcu stanął na czele Najwyższej Rady Narodowej Przebudowy. Zamach odbył się przy aprobacie zmęczonego panującym chaosem w kraju społeczeństwa. Reżim wojskowy pomimo sprzeciwu ze strony premiera Chang, uzyskał legitymizację ze strony prezydenta Yun Bo-seon. 22 marca 1962 ustąpił z urzędu prezydent Bo-seon, a Park Chung-hee pozostał jedyną realną władzą jako przewodniczący Rady Najwyższej dla Odbudowy Krajowej w stopniu generała. W 1963 pod naciskiem Stanów Zjednoczonych w kraju została przywrócona władza cywilna. 17 grudnia 1963 Park Chung-hee został trzecim prezydentem Korei Południowej.

Polityka Parka jako prezydenta[edytuj | edytuj kod]

Park zdecydowanie przystąpił do walki z korupcją i rozbudowy gospodarczej kraju. Pod jego rządami Korea przeżywała okres ekonomicznego rozkwitu, co spowodowało, że w roku 1967 ponownie wybrany został prezydentem. Ponieważ konstytucja Korei uniemożliwiała trzykrotne ubieganie się o stanowisko prezydenta, Park wystąpił z propozycją jej zmiany. Wywołało to burzliwą debatę w parlamencie, który jednak w końcu uległ naciskom prezydenta i wprowadził stosowne zmiany. W rezultacie w 1971 roku Park po raz trzeci został prezydentem. Jednak po początkowym poparciu, jego coraz bardziej autorytarne rządy budziły coraz większy opór w społeczeństwie. W kraju doszło do masowych demonstracji studenckich. Kiedy w 1972 roku wprowadzono nową konstytucję Yushin zwiększającą uprawnienia prezydenckie, doszło do zamieszek, brutalnie tłumionych przez władze.

W 1974 w zamachu na jego życie zginęła jego żona, Yuk Yonug-soo.

Tajemnicza śmierć prezydenta[edytuj | edytuj kod]

W październiku 1979 roku Park zginął zastrzelony podczas obiadu przez szefa koreańskiego wywiadu Kim Kyu. Podobno podczas sprzeczki Kyu zabił jednego z gości Parka, a kiedy prezydent interweniował, zastrzelił również jego oraz czterech członków ochrony. Pytanie w jaki sposób Kyu był w stanie zastrzelić w krótkim czasie sześć osób, w tym dwukrotnie strzelając do prezydenta, z sześciostrzałowego, półautomatycznego pistoletu pozostaje dotychczas bez odpowiedzi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alex Axelrod, Charles Phillips Władcy, tyrani, dyktatorzy. Leksykon, wyd. Politeja, Warszawa 2000.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]