Pelazgowie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pelazgowie (gr. Pelasgoí) – pierwotni, niegreccy mieszkańcy Grecji. Identyfikuje się ich z neolityczną kulturą rozwijającą się w Tessalii.
Zasiedlali głównie środkową Grecję, zwłaszcza Tesalię. Ich kraj nazywany był później Pelasgiotis i Pelasgikon Argos. Mitycznym przodkiem Pelazgów był Pelasgos, syn Zeusa i Niobe.
Imię plemienia przetrwało m.in. w formie nazw greckich miejscowości.
Bibliografia [edytuj]
- Ignacy Ryszard Danka: Pelazgowie, autochtoni Hellady. Pochodzenie, język, religia. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2007. ISBN 978-83-7525-013-8.
