Petarda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Petardy

Petarda (niem. petarde; fr. pétard, pétarade; prowans. petarrada od petar „pierdzieć”[1]) – amunicja imitująca wybuch innego urządzenia pirotechnicznego (granatu, bomby, itp.), mająca (przynajmniej w zamyśle) nie czynić szkód, a jedynie efekty świetlne i dźwiękowe. Użyta nieprawidłowo lub niedbale wykonana czyni kaleką (urwanie palców, oparzenie, oślepienie), choć nie powinna zabić.

Petarda jest to rodzaj ćwiczebnego granatu ręcznego. Mogą mieć przeznaczenie cywilne lub wojskowe. Może występować w postaci kostki sprasowanego prochu czarnego umieszczonego w cylindrycznym pudełku tekturowym z którego na zewnątrz wyprowadzony jest krótki lont zakończony główką zapałową. Przeznaczone do celów cywilnych nie mają dużej siły niszczycielskiej. Służą zabawie poprzez efekty wizualne i dźwiękowe. Często wydają głośny huk, ponieważ deflagrujący ładunek rozrywa kartonową powłokę. Dawniej (XVI-XVIII w.[1]) petardą nazywano ładunek wybuchowy, którego używano do wysadzania bram w umocnieniach, mostów, krat okiennych i innych obiektów.

Ze względu na sposób odpalenia występują dwa rodzaje: odpalane na lont i na draskę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Słownik wyrazów obcych PWN - Warszawa 1995 s. 852 ISBN 83-01-11487-8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 173. ISBN 83-86028-01-7.