Peter Šťastný

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Peter Šťastný
Peter Šťastný 2011.jpg

Peter Šťastný (2011)
Pozycja napastnik (center)
Uchwyt kija lewy
Wzrost 187 cm
Masa 88 kg
Numer 26
Narodowość  Słowacja
Urodzony 18 września 1956 w Bratysławie
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Peter Šťastný (ur. 18 września 1956 w Bratysławie) – słowacki hokeista, reprezentant Czechosłowacji, Kanady i Słowacji. Od 2004 deputowany do Parlamentu Europejskiego dwóch kadencji.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

W trakcie swojej kariery występował w następujących klubach:

Jest wychowankiem Slovana Bratysława. W tym klubie, a następnie w Quebec Nordiques i reprezentacji Czechosłowacji (m.in. podczas Igrzysk Olimpijskich w Lake Placid 1980) grał razem z braćmi: starszym Marianem (ur. 1953) oraz młodszym Antonem (ur. 1959). W historii NHL byli drugim takim tercetem (po braciach Plager z St. Louis Blues). W 1980 Peter i Anton uciekli z Czechosłowacji do Kanady celem gry w klubie NHL z Quebecu, a rok później dołączył do nich Marian[1].

Peter Šťastný w czasie kariery występował w trzech różnych reprezentacjach. Uczestniczył w turniejach Canada Cup 1976 (Czechosłowacja), 1984 (Kanada), mistrzostw świata w 1976, 1977, 1978, 1979 (Czechosłowacja) i w 1995 (Słowacja) oraz na zimowych igrzyskach olimpijskich 1980 (Czechosłowacja), 1994 (Słowacja; jako kapitan reprezentacji oraz chorąży ekipy narodowej[2]).

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Peter Šťastný podczas meczu gwiazd (2008)
Reprezentacyjne
  • Srebrny medal Canada Cup: 1976 z Czechosłowacją
  • Złoty medal mistrzostw świata: 1976, 1977 z Czechosłowacją
  • Srebrny medal mistrzostw świata: 1978, 1979 z Czechosłowacją
  • Złoty medal Canada Cup: 1984 z Kanadą
Klubowe
Indywidualne
Wyróżnienia

Działalność zawodowa i polityczna[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia wyższe na Wydziale Handlu Uniwersytetu Ekonomicznego w Bratysławie. Po zakończeniu kariery sportowej był specjalnym konsultantem swojego ostatniego klubu St. Louis Blues w latach 1995–2002. Następnie został głównym menedżerem narodowej reprezentacji Słowacji w hokeju na lodzie.

W 2004 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego z listy Słowackiej Unii Chrześcijańskiej i Demokratycznej – Partii Demokratycznej. Pięć lat później skutecznie zawalczył o reelekcję z ramienia tego samego ugrupowania. W VII kadencji został członkiem prezydium grupy Europejskiej Partii Ludowej, wszedł też w skład Komisji Handlu Międzynarodowego oraz Podkomisji Bezpieczeństwa i Obrony. W 2011 publicznie zaapelował do władz IIHF o odebranie Białorusi praw do organizacji mistrzostw świata w hokeju na lodzie w 2014 z powodu łamania praw człowieka przez reżim Alaksandra Łukaszenki[3].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Dariną, ma dwie córki i dwoje synów. Jego synowie: Yan (ur. 1982)[4] i Paul (ur. 1985) także są hokeistami. Obaj synowie mają obywatelstwo amerykańskie, Paul został reprezentantem USA, występując z numerem 26 na koszulce, z którym w przeszłości grał jego ojciec.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Hockey escape of the century – Stastnys land in Quebec (ang.). iihf.com. [dostęp 23 maja 2013].
  2. Hockey's flag bearers (ang.). sochi2014.iihf.com, 8 lutego 2014. [dostęp 8 lutego 2014].
  3. Za sprawą Petera Šťastnego Białoruś straci organizację hokejowych MŚ?. wyszehrad.com, 12 kwietnia 2011. [dostęp 1 marca 2012].
  4. Yan Stastny (ang.). eliteprospects.com. [dostęp 17 maja 2013].
  5. Rad Ľudovíta Štúra, I. trieda (słow.). schuster.prezident.sk. [dostęp 1 stycznia 2012].
  6. Kríž prezidenta Slovenskej republiky, I. stupeň (słow.). schuster.prezident.sk. [dostęp 1 stycznia 2012].
  7. Medaila prezidenta Slovenskej republiky (słow.). schuster.prezident.sk. [dostęp 1 stycznia 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]