Hokej na lodzie na zimowych igrzyskach olimpijskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piktogram olimpijski - hokej na lodzie

Hokejowe turnieje olimpijskie rozgrywane są od 1920 roku. Turniej mężczyzn wprowadzony został do programu igrzysk podczas letnich igrzysk w Antwerpii, zaś cztery lata później pojawiły się podczas pierwszych zimowych igrzysk olimpijskich w Chamonix. Turniej kobiet po raz pierwszy odbył się w 1998 roku podczas igrzysk w Nagano. Turniej olimpijski pierwotnie przeznaczony był dla sportowców amatorskich. Od 1988 mogli uczestniczyć profesjonalni zawodnicy, zaś od 1998 roku liga National Hockey League (NHL) pozwoliła graczom tej ligi uczestniczyć w tym turnieju. Od 1924 do 1988 roku turniej rozgrywany był systemem kołowym, a po zakończeniu serii gier, odbywała się runda finałowa w której również grano systemem kołowym. Medale zostały przyznawane na podstawie punktów zgromadzonych podczas tej rundy. Mecze podczas turnieju rozgrywane są według zasad międzynarodowych, stosowanych podczas turnieju prowadzonych przez Międzynarodową Federację Hokeja na Lodzie. Zasady te różnią się od zasad obowiązujących w lidze NHL. Podczas turnieju odbywają się kontrole antydopingowe prowadzone przez Światową Agencję Antydopingową dotyczących dopingu wydolnościowego. Od momentu wprowadzenia tych testów w 1972 roku kilku zawodników uzyskało pozytywny wynik wobec zakazanych substancji.

W rozgrywkach mężczyzn największymi sukcesami w początkowej historii turnieju olimpijskiego może pochwalić się reprezentacja Kanady, która w pierwszych siedmiu edycjach zdobyła sześć złotych oraz jeden srebrny medal. W tym okresie często medale zdobywały również reprezentacja Stanów Zjednoczonych, Czechosłowacja, Szwecja. W latach 1920 - 1968 triumfator turnieju olimpijskiego zostawał jednocześnie ogłoszony mistrzem świata w hokeju na lodzie. Podczas igrzysk olimpijskich w Cortina d'Ampezzo po raz pierwszy wystąpiła drużyna Związku radzieckiego. Zespół ten zdominował kolejne edycje turnieju wyprzedzając Kanadę, wygrywając w tym czasie siedem z dziewięciu edycji turnieju, ulegając w 1960 i 1980 roku reprezentacji USA. Podczas drugiego turnieju przegrywając z drużyną gospodarzy w meczu nazwanym cudem na lodzie. Kanada na kolejny złoty medal czekała 50 lat. Zdobyła go podczas turnieju w Salt Lake City,a następnie ten sukces powtórzyła w Vancouver. Inne państwa które zdobyły tytuł mistrza olimpijskiego to: Wielka Brytania w 1936 roku, Wspólnota Niepodległych Państw w 1992, Szwecja w 1994 i 2006, Czechy w 1998. na podium stawały ponadto: Szwajcaria, Niemcy, Finlandia oraz Rosja.

W 1986 roku Międzynarodowy Komitet Olimpijski (MKOl) umożliwił wszystkim sportowcom (również profesjonalnym) uczestniczyć w igrzyskach olimpijskich, począwszy od 1988. Początkowo sceptycznie do tego pomysłu nastawiona była liga NHL, która aby umożliwić start swoim zawodnikom w turnieju musiałaby przerywać rozgrywki w środku sezonu. Jednakże od 1998 roku gracze ligi NHL mogli brać udział w igrzyskach, których format turnieju dopasowany został do terminarza NHL. W 1998 i 2002 roku w pierwszej fazie turnieju mecze rozgrywane był bez zawodników NHL lub sześciu najlepszych drużyn tj.: Kanady, Czech, Finlandii, Rosji, Szwecji i Stanów Zjednoczonych, a następnie w fazie decydującej o medalach do składów dołączali zawodnicy z NHL. W 2006 roku format turnieju zmieniono i we wszystkich meczach mogli uczestniczyć zawodnicy z NHL.

W lipcu 1992 r. MKOl zatwierdził konkurencję hokej na lodzie kobiet jako konkurencję olimpijską. Pierwszą edycję turnieju kobiet odbyła się w Nagano. Rozgrywki zdominowały drużyny z Ameryki Północnej zdobywając dotychczas wszystkie złote medale. W 1998 roku wygrały Amerykanki, a w 2002, 2006, 2010 i 2014 roku Kanadyjki. Brązowe medale zdobyły drużyny Szwecji, Finlandii oraz Szwajcarii.

Zawody[edytuj | edytuj kod]

20 24 28 32 36 48 52 56 60 64 68 72 76 80 84 88 92 94 98 02 06 10
Turniej mężczyzn
Turniej kobiet
Ogólnie 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 2 2 2 2

Medaliści[edytuj | edytuj kod]

Legenda
  ^   Turniej odbył się podczas letnich igrzysk olimpijskich w Antwerpii.
  *   Turniej rozgrywany również jako Mistrzostwa Świata.
Przyszły turniej.
(#) Liczba kolejnego triumfu w historii.

Mężczyźni[edytuj | edytuj kod]

Rok Gold medal icon.svg Złoto Silver medal icon.svg Srebro Bronze medal icon.svg Brąz Miasta gospodarze Państwo gospodarz
1920 ^  Kanada (1)  Stany Zjednoczone  Czechosłowacja Antwerpia  Belgia
1924 *  Kanada (2)  Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Chamonix  Francja
1928 *  Kanada (3)  Szwecja  Szwajcaria St. Moritz  Szwajcaria
1932 *  Kanada (4)  Stany Zjednoczone  Rzesza Niemiecka Lake Placid  Stany Zjednoczone
1936 *  Wielka Brytania (1)  Kanada  Stany Zjednoczone Garmisch-Partenkirchen  III Rzesza
1948 *  Kanada (5)  Czechosłowacja  Szwajcaria St. Moritz  Szwajcaria
1952 *  Kanada (6)  Stany Zjednoczone  Szwecja Oslo i Drammen  Norwegia
1956 *  ZSRR (1)  Stany Zjednoczone  Kanada Cortina d'Ampezzo  Włochy
1960 *  Stany Zjednoczone (1)  Kanada  ZSRR Squaw Valley  Stany Zjednoczone
1964 *  ZSRR (2)  Szwecja  Czechosłowacja Innsbruck  Austria
1968 *  ZSRR (3)  Czechosłowacja  Kanada Grenoble  Francja
1972  ZSRR (4)  Stany Zjednoczone  Czechosłowacja Sapporo  Japonia
1976  ZSRR (5)  Czechosłowacja  Niemcy Innsbruck  Austria
1980  Stany Zjednoczone (2)  ZSRR  Szwecja Lake Placid  Stany Zjednoczone
1984  ZSRR (6)  Czechosłowacja  Szwecja Sarajewo  Jugosławia
1988  ZSRR (7)  Finlandia  Szwecja Calgary  Kanada
1992  WNP (1)  Kanada  Czechosłowacja Albertville  Francja
1994  Szwecja (1)  Kanada  Finlandia Lillehammer  Norwegia
1998  Czechy (1)  Rosja  Finlandia Nagano  Japonia
2002  Kanada (7)  Stany Zjednoczone  Rosja Salt Lake City  Stany Zjednoczone
2006  Szwecja (2)  Finlandia  Czechy Turyn  Włochy
2010  Kanada (8)  Stany Zjednoczone  Finlandia Vancouver  Kanada
2014  Kanada (9)  Szwecja  Finlandia Soczi  Rosja
2018 Pyeongchang  Korea Południowa

Kobiety[edytuj | edytuj kod]

Rok Gold medal icon.svg Złoto Silver medal icon.svg Srebro Bronze medal icon.svg Brąz Miasta gospodarze Państwo gospodarz
1998  Stany Zjednoczone (1)  Kanada  Finlandia Nagano  Japonia
2002  Kanada (1)  Stany Zjednoczone  Szwecja Salt Lake City  Stany Zjednoczone
2006  Kanada (2)  Szwecja  Stany Zjednoczone Turyn  Włochy
2010  Kanada (3)  Stany Zjednoczone  Finlandia Vancouver  Kanada
2014  Kanada (4)  Stany Zjednoczone  Szwajcaria Soczi  Rosja
2018 Pyeongchang  Korea Południowa

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Lp. Państwo Gold medal icon.svg Złoto Silver medal icon.svg Srebro Bronze medal icon.svg Brąz Razem
1 Kanada Kanada 13 5 2 20
2 Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR 7 1 1 9
3 Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone 3 11 2 16
4 Szwecja Szwecja 2 4 5 11
5 Czechy Czechy 1 0 1 2
6 Wielka Brytania Wielka Brytania 1 0 1 2
7 Wspólnota Niepodległych Państw WNP 1 0 0 1
8 Czechosłowacja Czechosłowacja 0 4 4 8
9 Finlandia Finlandia 0 2 6 7
10 Rosja Rosja 0 1 1 2
11 Szwajcaria Szwajcaria 0 0 3 3
12 Niemcy Niemcy 0 0 1 1
13 Niemcy Zachodnie RFN 0 0 1 1

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy