Peterhof

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Panorama parku widziana od strony Wielkiego Pałacu
Panorama parku widziana od strony Wielkiego Pałacu
Peterhof
Herb Flaga
Herb Peterhofu Flaga Peterhofu
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Petersburg
Populacja (2003)
• liczba ludności

64 800
Nr kierunkowy +7 812
Kod pocztowy 198504
Tablice rejestracyjne 78, 98, 198
Położenie na mapie Petersburga
Mapa lokalizacyjna Petersburga
Peterhof
Peterhof
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Peterhof
Peterhof
Ziemia 59°53′N 29°54′E/59,883333 29,900000Na mapach: 59°53′N 29°54′E/59,883333 29,900000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Peterhof (ros. Петергоф), w latach 1944–1997 Pietrodworiec (ros. Петродворец) – miasto w północnej Rosji, w rejonie pietrodworeckim Petersburga, nad Zatoką Fińską.

W mieście znajduje się stacja kolejowa Nowy Peterhof.

Pałac i ogrody[edytuj | edytuj kod]

Zespół pałacowo-ogrodowy założony przez cara Piotra I. Wielki Pałac (1714-1721) został zaprojektowany przez Jeana-Baptiste'a Le Blonda. Został przebudowany za czasów carycy Elżbiety przez Bartolomea Rastrellego, który dodał drugie piętro oraz skrzydła zakończone pawilonami. Rastrelli starał się zachować wczesnobarokowe elewacje, gruntownie jednak zmienił wystrój wnętrz, dając upust swojemu upodobaniu do barokowych złoceń. Cesarzowa Katarzyna II około roku 1770 zleciła Jurijowi Feltenowi zmianę wystroju niektórych wnętrz, w tym sal Tronowej i Czesmeńskiej.

Wielki Pałac stoi pośrodku parku, którego górna część stanowi park francuski z m.in. fontanną Neptuna wykonaną w 1658 roku w Norymberdze dla uczczenia końca wojny trzydziestoletniej. W 1782 roku została sprzedana carewiczowi Pawłowi. Park dolny, w stylu angielskim, dzieli Wielka Kaskada, upamiętniająca triumf Rosji nad Szwecją ukończona w 1724 r. Zdobi ją 37 złoconych posągów z brązu, 64 fontanny i 142 wodotryski. Interesującym przykładem sztuki wodnej są niektóre fontanny mechaniczne. Należy do nich fontanna Słońce, w postaci wysokiej kolumny ze złoconymi tarczami, z których wystrzeliwują 72 strumienie wodne na kształt promieni słonecznych. Woda do parku doprowadzana jest z oddalonych o 22 km Wzgórz Ropszyńskich, spływa ona potem do Kanału Morskiego i dalej do Zatoki Fińskiej. Wszystkie fontanny zużywają dziennie do 100 tys. m³ wody[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej w Peterhofie siedzibę miał sztab niemieckiej armii, która przez blisko 900 dni oblegała Leningrad. W czasie odwrotu Niemcy zniszczyli budynki, podkładając w nich ogień, który spowodował wypalenie wnętrz pałacowych. Zniszczone zostały również ujęcia wodne. Po wojnie obiekty te odbudowano i odrestaurowano[1].

Oświata[edytuj | edytuj kod]

W latach 1946 - 1960 w Peterhofie mieściła się Leningradzka Suworowska Pograniczna Szkoła Wojskowa (NKWD).

Mieszkańcy[edytuj | edytuj kod]

Dynamika przyrostu mieszkańców[2]:

Rok 1897 1939 1959 1970 1979 1992 1996 2003
Liczba mieszkańców (w tys.) 11,3 44 21,7 43,1 72,4 83,8 82,2 64,8

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Roland Gööck: Cuda świata. Wyd. III. Warszawa: MUZA SA, 1994, s. 148-151.
  2. Moje miasto
Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]