Pierre Lellouche

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pierre Lellouche
Pierre lellouche.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 maja 1951
Tunis
Sekretarz stanu ds. europejskich Francji
Przynależność polityczna UMP
Okres urzędowania od 23 czerwca 2009
do 13 listopada 2010
Poprzednik Bruno Le Maire
Następca Laurent Wauquiez

Pierre Lellouche (ur. 3 maja 1951 w Tunisie) – francuski polityk, parlamentarzysta, od 2009 do 2012 sekretarz stanu w drugim i trzecim rządzie François Fillona.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Université de Paris X i Instytutu Nauk Politycznych w Paryżu, uzyskał następnie stopień doktora nauk prawnych na Uniwersytecie Harvarda. Praktykował jako prawnik, w 1979 był wśród założycieli Francuskiego Instytutu Stosunków Międzynarodowych (Institut français des relations internationales). Publikował felietony m.in. w "Newsweeku", "Le Figaro" i "Le Point".

Należał do gaullistowskiego Zgromadzenia na rzecz Republiki, w 2002 przystąpił z tym ugrupowaniem do Unii na rzecz Ruchu Ludowego. W 1993 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego z Val-d'Oise. W 1997, 2002 i 2007 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w jednym z okręgów Paryża. Od 1995 był radnym Cannes, w 2001 zasiadł w paryskiej radzie miasta. W latach 2004–2006 przewodniczył Zgromadzeniu Parlamentarnemu NATO.

23 czerwca 2009, po rekonstrukcji rządu François Fillona, objął stanowisko sekretarza stanu ds. integracji europejskiej[1], rezygnując w konsekwencji z mandatu poselskiego. W trzecim gabinecie tego samego premiera, 14 listopada 2010, powołany na sekretarza stanu ds. handlu zagranicznego[2]. Funkcję tę pełnił do 15 maja 2012. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku po raz kolejny wybrano go na deputowanego[3].

Przypisy

  1. Décret du 23 juin 2009 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 24 czerwca 2009. [dostęp 28 lipca 2010].
  2. Communiqué de la Présidence de la République (fr.). elysee.fr, 14 listopada 2010. [dostęp 14 listopada 2010].
  3. Résultats des élections législatives 2012 (fr.). lexpress.fr, 17 czerwca 2012. [dostęp 18 czerwca 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]