Pingwin przylądkowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pingwin przylądkowy | |
| Spheniscus demersus[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | pingwiny |
| Rodzina | pingwiny |
| Rodzaj | Spheniscus |
| Gatunek | pingwin przylądkowy |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
| Zasięg występowania | |
Pingwin przylądkowy (Spheniscus demersus) – gatunek ptaka z rodziny pingwinów (Spheniscidae), o czarnym wierzchu ciała i masce, z wyraźną białą brwią. Skóra wokół oczu i nad nimi różowa, dziób czarny z jasną przepaską przy końcu. Spód ciała biały, z czarnym pasem na piersi. Żyje samotnie lub w stadkach, żeruje na morzu.
- Rozmiary
- długość ciała 63 cm
- Zasięg, środowisko
- Jedyny osiadły pingwin afrykański, czasami koczujący. Zamieszkuje Namibię do południowego Mozambiku. Pospolity, zarówno na wybrzeżu, jak i na wyspach.
- Podobne gatunki
- skocz skalny, pingwin złotoczuby
Przypisy
- ↑ Spheniscus demersus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Spheniscus demersus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Andrew Gosler: Atlas Ptaków Świata. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.