Południe (12:00)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy godziny. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa.

Południe - czas dokładnie w połowie doby, godzina 12:00. Południe oddziela ranek od popołudnia. Antonimem (przeciwieństwem) południa jest północ (godzina 24:00).

Zegary dwunastogodzinne - a.m. oraz p.m.[edytuj | edytuj kod]

W nowoczesnych zegarach 12-godzinnych południe oznaczane jest jako 12 p.m., natomiast północ jako 12 a.m. . Może to być nieco mylące, jako że a.m. jest generalnie kojarzone z porankiem, natomiast p.m. z nocą.

Sięgając do etymologii, a.m. oznacza 'przed południem' (łac. ante meridiem), natomiast p.m. po południu (post meridiem), zatem nie jest możliwe poprawne dopasowanie symboli. W praktyce oznacza to, ze nie ma jednoznacznego stanowiska w tej kwestii i wszystko zależy od pomysłodawcy i/lub producenta sprzętu.

Południe słoneczne[edytuj | edytuj kod]

Południe słoneczne obserwujemy, gdy Słońce jest najwyżej na niebie (najbliżej zenitu). Jest to moment w którym słońce przechodzi nad południkiem, na którym się aktualnie znajdujemy (patrz: "południe prawdziwe", "górowanie słońca", Czas słoneczny). Podczas południa słonecznego, Słońce zmierza w kierunku południowym na półkuli północnej, na północ na półkuli południowej. Słońce jest dokładnie nad głową obserwatora znajdującego się w południe słoneczne na równiku w czasie równonocy wiosennej/jesiennej; nad zwrotnikiem Raka - w czasie przesilenia letniego; nad zwrotnikiem Koziorożca - w czasie przesilenia zimowego. Południe zegarowe i południe słoneczne prawie nigdy się nie pokrywają.

Znaczenia kulturowe[edytuj | edytuj kod]

Znaczenie rytualne[edytuj | edytuj kod]

Północ oraz południe jako kulminacyjne punkty dnia i nocy od zawsze odgrywały wielką rolę we wszelkiego rodzaju rytuałach. Południe było momentem, w którym siły światła, dobra, były największe, a w związku z tym południowa modlitwa, obrządek czy magiczny rytuał miały być w tym czasie najskuteczniejsze. Wszelkiego rodzaju przedmioty (rośliny, substancje) pozyskane w południe miały posiadać szczególne cechy i własności magiczne, które ceniono w pogańskich rytuałach.

Odpoczynek Słońca[edytuj | edytuj kod]

W południe można odnieść wrażenie, że Słońce wstrzymuje na pewien czas swą wędrówkę po niebie. Według niektórych wierzeń, czas ten jest święty i nie powinno się wówczas pracować.

Pracowanie w południe jest zatem przeciwstawianiem się naturalnemu porządkowi, a człowieka, który się tego występku dopuścił spotka nieszczęście.

Demony południa[edytuj | edytuj kod]

Demony południa pojawiają się w wielu mitologiach, od arabskiej przez żydowską do słowiańskiej. Przykładem demona południa jest południca, kobieta - demon, która porywała bawiące się w polu dzieci, powodowała udary słoneczne u pracujących i zadawała napotkanym osobom zagadki. Błędna odpowiedź groziła śmiercią. Według tradycji egipskiej, łupem demonów południa padali modlący się w południe mnisi, którzy tracili siłę ducha i popadali w apatię.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło południe w Wikisłowniku