Pomrów wielki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pomrów wielki
Limax maximus[1]
Linnaeus, 1758
Pomrów wielki
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada ślimaki
Podgromada płucodyszne
Rząd trzonkooczne
Rodzina pomrowiowate
Rodzaj Limax
Gatunek pomrów wielki
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pomrów wielki (Limax maximus) – gatunek ślimaka z rodziny pomrowiowatych (Limacidae). Wraz z pomrowiem czarniawym są największymi z polskich ślimaków nagich[2]. Jest gatunkiem inwazyjnym.

Budowa 
Ciało o zmiennej barwie, z charakterystycznymi plamami. Osiąga długość do 20 cm[2][3]. Nie wytwarza zewnętrznej muszli.
Występowanie 
Pochodzi z południowo-zachodniej Europy. W Polsce jest gatunkiem zawleczonym. Występuje na całym terytorium kraju. W ostatnich latach wzrasta jego liczebność. Jest zaliczany do gatunków szkodliwych. W uprawach rolnych, szczególnie w szklarniach, tunelach foliowych i w przechowalniach może wyrządzać duże szkody. W naturalnym środowisku nie ma wrogów, którzy mogliby w wystarczający sposób redukować jego populację.
Biotop 
Można go spotkać w zaroślach, lasach, parkach, ogrodach, ale także w pobliżu domów, tuneli foliowych i szklarni. Zamieszkuje tereny podmokłe, ukrywa się w trawach i różnego rodzaju zacienionych miejscach. Unika miejsc suchych i nasłonecznionych. Szczególnie lubi miejsca z rozkładającą się materią organiczną.
Tryb życia 
Odżywia się rozkładającą się materią organiczną oraz grzybami. Występuje też u niego zjawisko kanibalizmu[4].
Rozród 
Jest jajorodny i jest obojnakiem. Może rozmnażać się samodzielnie, bez udziału innego osobnika jako hermafrodyta. Zwykle jednak dochodzi do zapłodnienia krzyżowego pomiędzy dwoma osobnikami. Odbywa się to w dość specyficzny sposób – mianowicie kopulujące z sobą ślimaki (każdy z nich jest hermafrodytą) wykonują charakterystyczny "taniec", wisząc przy tym na wytworzonych przez siebie pasmach śluzu[3]. Jaja składa w wilgotnym podłożu.
Rozród ślimaków poprzez zapłodnienie krzyżowe

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Limax maximus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Fauna Polski - charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. III. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2008, s. 404. ISBN 978-83-88147-09-8.
  3. 3,0 3,1 Mięczaki. W: dr Krzysztof Pabis, dr Radomir Jaskuła, dr hab. Michał Grabowski, dr Anna Drozd: Polska. Owady i inne bezkręgowce. Encyklopedia ilustrowana.. Marek Szokalski (redaktor), Joanna Wywiał (redakcja), Agnieszka Ewa Zygmunt (korekta), Marek Szokalski (dobór fotografii). Carta Blanca, 2010, s. 85. ISBN 978-83-7705-003-3. (pol.)
  4. Limax maximus Linnaeus, 1758 (pol.). W: Gatunki Obce w Polsce [on-line]. Instytut Ochrony Przyrody PAN. [dostęp 23 grudnia 2011].