Potosí

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta w Boliwii. Zobacz też: inne znaczenia nazwy.
Potosí
Potosí
Herb Flaga
Herb Potosí Flaga Potosí
Państwo  Boliwia
Departament Potosí
Burmistrz René Joaquino
Powierzchnia 118 km²
Wysokość 3967 m n.p.m.
Populacja (2013)
• liczba ludności
• gęstość

178 731
1514 os./km²
Położenie na mapie Boliwii
Mapa lokalizacyjna Boliwii
Potosí
Potosí
Ziemia 19°33′S 65°44′W/-19,550000 -65,733333Na mapach: 19°33′S 65°44′W/-19,550000 -65,733333
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach

Potosí - miasto w Boliwii u podnóża Andów, stolica departamentu Potosí. Położone na wysokości 3967 m n.p.m. Zamieszkuje je 133,3 tys. osób (2001).

Miasto zostało założone w 1545[1] roku, w okresie "gorączki złota" związanej z odkryciem w pobliżu na zboczach Cerro de Potosí (w keczua: Sumaq Urqu) - zwanej później Cerro Rico (Bogata Góra) - wielkich pokładów srebra w 1544 roku. Kilkaset tysięcy europejskich amatorów szybkiego wzbogacenia się zjechało tu w parę lat. Założono wiele mennic. Do wydobycia kruszcu wykorzystywano niewolników spośród rodowitych mieszkańców. Tysiące z nich zamordowano w tutejszych kopalniach i hutach. Napływ rabunkowo wydobywanego w Potosi kruszcu zachwiał systemem ekonomicznym całej Europy. Ładunek znajdujący się we wraku statku Nuestra Señora de Atocha zatopionego w 1622 jest typowym przykładem takiego wydobycia. Na jego pokładzie znajdowało się 47 ton srebra oraz 150 tysięcy złotych monet i sztabek. Do dziś w języku hiszpańskim istnieje powiedzenie vale un Potosi, czyli "warte fortunę".

Widok na miasto Potosí
Potosía
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Kraj  Boliwia
Typ kulturowe
Spełniane kryterium II, IV, VI
Charakterystyka #420
Regionb Ameryka Łacińska
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1987
na 11. sesji
Obiekt zagrożony 2014-
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

W XVIII wieku wyczerpały[1] się złoża srebra. Zyski czerpano jeszcze z pozyskiwania cyny. Mimo to miasto zaczęło podupadać ekonomicznie.

Miasto zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Praca zbiorowa: Skarby świata : 890 pomników kultury i przyrody z Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe PWN SA, 2010, s. 460. ISBN 978-83-01-16333-4.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]