Potosí
| Potosí | |||||
 |
|||||
|
|||||
| Państwo |  Boliwia |
||||
| Departament | Potosí | ||||
| Burmistrz | René Joaquino | ||||
| Powierzchnia | 118 km² | ||||
| Wysokość | 3967 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2013) • liczba ludności • gęstość |
178 731  1514 os./km² |
||||
|
Położenie na mapie Boliwii
  Potosí
|
|||||
 19°33′S 65°44′W / -19.55, -65.733333333333Na mapach: 19°33′S 65°44′W / -19.55, -65.733333333333 |
|||||
Potosí - miasto w Boliwii u podnóża Andów, stolica departamentu Potosí. Położone na wysokości 3967 m n.p.m. Zamieszkuje je 133,3 tys. osób (2001).
Miasto zostało założone w 1545[1] roku, w okresie "gorączki złota" związanej z odkryciem w pobliżu na zboczach Cerro de Potosí (w keczua: Sumaq Urqu) - zwanej później Cerro Rico (Bogata Góra) - wielkich pokładów srebra w 1544 roku. Kilkaset tysięcy europejskich amatorów szybkiego wzbogacenia się zjechało tu w parę lat. Założono wiele mennic. Do wydobycia kruszcu wykorzystywano niewolników spośród rodowitych mieszkańców. Tysiące z nich zamordowano w tutejszych kopalniach i hutach. Napływ rabunkowo wydobywanego w Potosi kruszcu zachwiał systemem ekonomicznym całej Europy. Ładunek znajdujący się we wraku statku Nuestra Señora de Atocha zatopionego w 1622 jest typowym przykładem takiego wydobycia. Na jego pokładzie znajdowało się 47 ton srebra oraz 150 tysięcy złotych monet i sztabek. Do dziś w języku hiszpańskim istnieje powiedzenie vale un Potosi, czyli "warte fortunę".
| Potosía |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Kraj | Boliwia |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | II, IV, VI |
| Charakterystyka | #420 |
| Regionb | Ameryka Łacińska |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1987 na 11. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
W XVIII wieku wyczerpały[1] się złoża srebra. Zyski czerpano jeszcze z pozyskiwania cyny. Mimo to miasto zaczęło podupadać ekonomicznie.
Miasto zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO
Spis treści |
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Praca zbiorowa: Skarby świata : 890 pomników kultury i przyrody z Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe PWN SA, 2010, s. 460. ISBN 978-83-01-16333-4.
Miasta partnerskie [edytuj]
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||
