Prążek krańcowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schemat pnia mózgu, zaznaczono prążek krańcowy (wg Greya)

Prążek krańcowy (łac. stria terminalis) – pasmo istoty białej, będące największą projekcją z ciała migdałowatego. Znajduje się w bruździe krańcowej, między jądrem ogoniastym a wzgórzem; niemal na całym przebiegu biegnie w ścianie komory bocznej, tuż pod ependymą. Towarzyszy mu żyła wzgórzowo-prążkowiowa.

Łączy podwzgórze oraz pole przegrodowe [1] lub pole przedwzrokowe [2] z ciałem migdałowatym.

Różnicowanie płciowe[edytuj | edytuj kod]

Jądro łożyskowe prążka krańcowego (BNST) u samców gryzoni jest o 75% większe niż u samic. Rejon BNST-dspm u ludzi jest około 2,5 razy większy u mężczyzn niż u kobiet. U osób transseksualnych, które podjęły decyzję o zmianie płci na męską, wielkość tej struktury jest odpowiednia dla męskiej i na odwrót[3]. Obszar wykazuje istotną rolę w identyfikacji płci[4].

Przypisy

  1. James D. Fix: Neuroanatomia. Wrocław: Urban & Partner, 1997, s. 330. ISBN 83-85842-81-0.
  2. Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka – Tom IV: Układ nerwowy ośrodkowy. Warszawa: PZWL, 2009, s. 276. ISBN 978-83-200-4025-8.
  3. Zhou, Jiang-Ning, et al. "A sex difference in the human brain and its relation to transsexuality." Nature 378 (1995).
  4. Piprek R. Zależne od płci różnice w budowie mózgu. Kosmos 60 (3-4), 323-331, 2011.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Olgierd Narkiewicz, Józef Markowski, Wiesław Łasiński, Michał Reicher: Układ nerwowy ośrodkowy. Warszawa: Państ. Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1981, s. 267, 292, 334, 340, 387. ISBN 83-200-0368-7.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.