Prążek krańcowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schemat pnia mózgu, zaznaczono prążek krańcowy (wg Greya)

Prążek krańcowy (łac. stria terminalis) – pasmo istoty białej, będące największą projekcją z ciała migdałowatego. Znajduje się w bruździe krańcowej, między jądrem ogoniastym a wzgórzem; niemal na całym przebiegu biegnie w ścianie komory bocznej, tuż pod ependymą. Towarzyszy mu żyła wzgórzowo-prążkowiowa.

Łączy podwzgórze oraz pole przegrodowe [1][2] lub pole przedwzrokowe [3][4] z ciałem migdałowatym.

Przypisy

  1. James D. Fix: Neuroanatomia. Wrocław: Urban & Partner, 1997, s. 330. ISBN 83-85842-81-0.
  2. [1]
  3. Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka – Tom IV: Układ nerwowy ośrodkowy. Warszawa: PZWL, 2009, s. 276. ISBN 978-83-200-4025-8.
  4. [2]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.