Domenico Scarlatti
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Domenico Giuseppe Scarlatti (ur. 26 października 1685 – zm. 23 lipca 1757) – kompozytor włoski okresu baroku.
Syn i uczeń Alessandro Pietro Scarlattiego, urodzony w Neapolu, nadworny klawesynista polskiej królowej Marii Kazimiery, króla Portugalii oraz dworu królewskiego w Madrycie. W latach 1710–1713 Aleksander Benedykt Sobieski zrealizował w swoim rzymskim teatrze kilka spektakli operowych we współpracy ze Scarlattim i scenografem Filippo Juvarra[1].
Komponował głównie sonaty klawesynowe oraz inne utwory.
Utwory [edytuj]
 |
|
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Jarosław Poraziński, Aleksander Benedykt Stanisław Sobieski, w: Polski Słownik Biograficzny 2000, t. XXXIX, z. 4 s. 482.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
