Pseudelur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pseudaelurus
Gervais, 1850
Okres istnienia: 20–10 mln lat temu
Pseudaelurus
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina kotowate
Rodzaj Pseudaelurus
Gatunki
  • P. aeluroides Macdonald, 1954
  • P. intrepidus (Leidy, 1858)
  • P. lorteti Gaillard, 1899
  • P. marshi Thorpe, 1922
  • P. stouti (Schultz & Martin, 1972)
  • P. validus Rothwell, 2001

Pseudaelurus - rodzaj prehistorycznych kotów przypominających wyglądem niektóre współczesne gatunki.

Pojawiły się w miocenie ok. 20 milionów lat temu a wyginęły ok. 8 milionów lat temu.

Zróżnicował się na co najmniej kilkanaście gatunków i prawdopodobnie dał początek wszystkim późniejszym gałęziom kotowatych. Rodzaj ten rozprzestrzenił się z Europy na tereny Azji, Ameryki Północnej i prawdopodobnie Afryki. Prawdopodobnym przodkiem Pseudaelurusa był Proailurus lemanensis.

Pseudaelurus dał początek dwóm najważniejszym grupom kotowatych, szablastozębnym machajrodontom (Machairodontinae) oraz stożkozębnym felininom (Felinae). Wśród tych ostatnich wyodrębniła się potem jeszcze dwie gałęzie – panterininy (Pantheriinae), do których zalicza się potocznie duże kotowate i (Felinae) małe koty.

Ich kończyny były długie i pięciopalczaste, sposób poruszania się niemal palcochodny, uzębienie było już typowe dla kotowatych.