RKK Energia
Rakietowo-Kosmiczna Korporacja "Energia" imienia S.P. Koroliowa (rus.Ракетно-космическая корпорация "Энергия" имени С.П.Королёв) (w skrócie RKK Energia) – rosyjskie przedsiębiorstwo będące głównym dostawcą statków kosmicznych, rakiet i komponentów stacji kosmicznych dla rosyjskiego programu kosmicznego. Nazwa przedsiębiorstwa pochodzi od nazwiska radzieckiego konstruktora Siergieja Korolowa (1907-1966), od którego biura konstrukcyjnego wywodzi się obecne przedsiębiorstwo.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Przedsiębiorstwo powstało 16 maja 1946 roku jako Specjalne Biuro Konstrukcyjne nr 1, którego dyrektorem był Siergiej Korolow. Zakład nosił kolejno nazwy:
- Specjalne Biuro Konstrukcyjne nr 1 (OKB-1, ros. ОКБ-1)
- CKBEM
- NPO Energia
- RKK Energia.
Dyrektorami przedsiębiorstwa byli kolejno: Siergiej Korolow (1946-1966), Wasilij Miszin (1966–1974), Walentin Głuszko (1974–1989), Jurij Semienow (1989–2005), Nikołaj Sewastianow (2005–2007). Obecnie dyrektorem i głównym konstruktorem jest Witalij Łopota.
Do najważniejszych osiągnięć przedsiębiorstwa należała realizacja m.in. następujących programów: rakiet R-7 i Energia, promów Buran i Kliper oraz pojazdów transportowych Progress i załogowych Sojuz.
Obecnie [edytuj]
RKK Energia jest największym rosyjskim przedsiębiorstwem w branży przemysłu kosmicznego. Jest to firma prywatna, której 38% udziałów znajduje się w rękach państwa. Zatrudnia ok. 22-30 tys. pracowników[1]. Jest podzielone na następujące oddziały[2]:
- Główne Biuro Konstrukcyjne
- Oddział Bajkonur
- ZAO Zakład Urządzeń Prototypowych
- ZAO Biuro Konstrukcyjne Wolżskoje
- ZAO PO Kosmos
Obecnie przedsiębiorstwo produkuje załogowe statki kosmiczne serii Sojuz TMA-M, statki transportowe Progress M-M, wytwarza moduły międzynarodowej stacji kosmicznej ISS oraz jest odpowiedzialne za przeprowadzane tam rosyjskie eksperymenty badawcze. RKK Energia jest większościowym właścicielem spółki Sea Launch, specjalizującej się w wynoszeniu na orbitę ładunków z platformy startowej znajdującej się na morzu Sea Launch dostarczając górny stopień dla ukraińskich rakiet Zenit-3SL, wytwarza platformę Universal Spacecraft Configuration dla satelitów nawigacyjnych, komunikacyjnych, teledetekcyjnych itd. Firma opracowuje również nowy transportowo-załogowy pojazd kosmiczny PTK NP mający około 2018 roku zastąpić statki kosmiczne Sojuz.
Perspektywy dalszego rozwoju [edytuj]
- Tworzenie systemu kosmicznego transportu załogowego nowej generacji,
- Rozwijanie turystyki kosmicznej,
- Rozwój systemów kosmicznych do przeprowadzenia misji międzyplanetarnych,
- Projektowanie i rozwój systemów łączności kosmicznej.
Muzeum zakładowe [edytuj]
Na terenie zakładów funkcjonuje Muzeum Techniki Kosmicznej. W muzeum są wystawione eksponaty rakietowo-kosmicznej techniki: od pierwszych sputników i rakiet dalekiego zasięgu, do rakiety Energia i różnego rodzaju załogowych statków kosmicznych.
Zwiedzanie muzeum jest odpłatne i możliwe dopiero po zebraniu się co najmniej 20-osobowej grupy.
Zobacz także [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Harvey B., "The design bureaus". The Rebirth of the Russian Space Program (1 wyd.). Springer, 2007. ISBN 9780387713540.
- ↑ http://www.energia.ru/english/energia/history/oao.html%7COAO Rocket and Space Corporation Energia after S.P. Korolev (dostęp: 12.12.2010)