Rankery

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rankery - gleby bezwęglanowe słabo wykształcone ze skał masywnych, kamienisto-murszowe gleby litogeniczne.

Należą do gleb słabo wykształconych, wytworzonych ze skał masywnych, najczęściej kwarcowo-krzemianowych. W porównaniu z litosolami i regosolami są to gleby głębsze (do kilkudziesięciu centymetrów) o morfologicznie wyraźnym poziomie A i zawierające nieco więcej próchnicy. Wyróżniamy rankery właściwe, butwinowe, brunatne oraz bielicowe. Rankery są siedliskiem roślinności wysokogórskiej: muraw alpejskich, zarośli połoninowych, zarośli kosodrzewiny, a czasami skarłowaciałych lasów. Podobnymi do rankerów, lecz powstałymi na podłożu wapiennym, glebami są rędziny.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]