Rejencja koszalińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rejencja koszalińska (niem Regierungsbezirk Köslin, w XIX wieku Regierungsbezirk Cöslin) – prusko-niemiecka jednostka podziału terytorialnego w latach 18161945, obejmująca dzisiejsze Pomorze Zachodnie. Stolicą był Köslin. Rejencja wchodziła w skład prowincji Pomorze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jednostka została wprowadzona w Prusach w latach 1815–1816 i istniała do 1945 jako pośredni szczebel administracji pomiędzy prowincją Pomorze ze stolicą w mieście Stettin a powiatami. Obecnie na jej terytorium znajdują się województwa: pomorskie z powiatami: bytowskim, lęborskim i słupskim z miastem na prawach powiatu Słupsk oraz zachodniopomorskie z powiatami: białogardzkim, gryfickim, kołobrzeskim, łobeskim, sławieńskim oraz koszalińskim z miastem na prawach powiatu Koszalin.

Podział administracyjny i granice rejencji[edytuj | edytuj kod]

Rok 1900[edytuj | edytuj kod]

Powiaty ziemskie (Landkreis):

Do 1920 jedynym powiatem grodzkim (Stadtkreis) pozostawał Stolp. W tymże roku z powiatu Kolberg-Körlin wydzielono miasto Kolberg, a trzy lata później – Köslin.

Zmiany granic i podziału administracyjnego rejencji w 1938[edytuj | edytuj kod]

W 1938 w ramach Pomorza powstała trzecia rejencja (obok szczecińskiej i koszalińskiej) rejencja pilska z siedzibą władz w Schneidemühl, w której znalazły się powiaty Dramburg i Neustettin. Wcześniej trzecią rejencją była stralsundzka zlikwidowana w 1932. Do rejencji koszalińskiej włączono za to powiaty Regenwalde i Greifenberg i. Pom. z rejencji szczecińskiej. W międzyczasie zlikwidowano powiat Bublitz.

Rok 1940[edytuj | edytuj kod]

Powiaty ziemskie (Landkreis):

Powiaty grodzkie (Stadtkreis):

Rejencję zlikwidowano w 1945 i wprowadzono polski podział administracyjny, uwzględniając nowe granice państwa.

Przypisy