Powiat słupski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Powiat słupski
Herb Flaga
Herb powiatu Flaga powiatu
Położenie na mapie województwa
Położenie na mapie województwa
Województwo pomorskie
Siedziba władz powiatu Słupsk
Starosta Sławomir Ziemianowicz
Powierzchnia 2304 km²
Ludność (2010)
 • liczba
 • gęstość

93 640[1]
40,64 osób/km²
Urbanizacja 21,16%
Tablica rejestracyjna GSL
Gminy powiatu
gminy miejskie 1
miejsko-wiejskie 1
wiejskie 8
Adres starostwa
powiatowego
ul. Szarych Szeregów 14
76-200 Słupsk
Strona internetowa powiatu

Powiat słupski (kasz. Stôłpsczi kréz) – powiat w Polsce (województwo pomorskie) utworzony w 1999 w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Słupsk.

Spis treści

[edytuj] Miasta i gminy w powiecie

W skład powiatu wchodzą:

[edytuj] Położenie i granice

Powiat słupski położony jest w północno-zachodniej części województwa pomorskiego. Od północy granicę stanowi 57 kilometrowy odcinek wybrzeża Bałtyku, od zachodu graniczy z województwem zachodniopomorskim (powiat sławieński oraz koszaliński), od wschodu i południa z powiatami: bytowskim i lęborskim.

[edytuj] Demografia

Liczba ludności (dane z 31 grudnia 2010[1]):

  Ogółem Kobiety Mężczyźni
  osób  % osób  % osób  %
Ogółem 93 640 100 46 950 50,1 46 690 49,9
Miasto 19 812 100 10 376 52,4 9436 47,6
Wieś 73 828 100 36 574 49,5 37 254 50,5

[edytuj] Ludność w latach

Lata Ludność[1]
(stan na 31 grudnia)
1999 90 811
2000 91 076
2001 91 619
2002 91 787
2003 92 045
2004 92 174
2005 92 102
2006 92 355
2007 92 704
2008 92 967
2009 93 230
2010 93 640

[edytuj] Ludność w gminach

Herb
Gmina Typ Powierzchnia
(km²)
Populacja
(2010)
Siedziba
POL Ustka COA 1.svg
Ustka
miejska
10,19
16 062
 
Gmina Słupsk
wiejska
260,58
14 252
Słupsk *
POL gmina Kobylnica COA.svg
Gmina Kobylnica
wiejska
244,95
10 183
Kobylnica
POL gmina Dębnica Kaszubska COA.svg
Gmina Dębnica Kaszubska
wiejska
300,02
9 625
Dębnica Kaszubska
POL gmina Główczyce COA.svg
Gmina Główczyce
wiejska
323,81
9 432
Główczyce
POL Kępice COA.svg
Gmina Kępice
miejsko-wiejska
293,43
9 419
Kępice
POL gmina Ustka COA.svg
Gmina Ustka
wiejska
218,1
7 789
Ustka
POL gmina Potęgowo COA.svg
Gmina Potęgowo
wiejska
227,92
7 123
Potęgowo
POL gmina Damnica COA.svg
Gmina Damnica
wiejska
167,81
6 357
Damnica
POL gmina Smołdzino COA.svg
Gmina Smołdzino
wiejska
257,24
3 398
Smołdzino
* nie należy do gminy

[edytuj] Historia

[edytuj] Archeologia

Pierwsze ślady obecności, ludność zajmująca się łowiectwem, rybołówstwem i zbieractwem pochodzą z epoki mezolitu (środkowy okres epoki kamienia – około 8000-4800 lat p.n.e.), kolejne następujące w miarę ocieplania się klimatu związane są z ludnością neolityczną prowadzącą osiadły tryb życia. Tereny dzisiejszego powiatu słupskiego zostały opanowane około 3500 lat p.n.e. przez grupy ludności kultury pucharów lejkowatych, które cechowała budowa kamiennych grobowców tzw. megalitów (Dąbrówno, Potęgowo i Łupawa) oraz ludność kultury amfor kulistych (cmentarzysko w Zagórkach). W miarę załamania się ciepłego klimatu bałtyckiego i pojawienia chłodnego – subborealnego zaczęły na te tereny napływać prymitywne ludy z północy, ludność kultury ceramiki grzebykowo-dołkowej (obozowisko w Rowach) i ludność pasterska kultury ceramiki sznurowej (stanowiska w Wieliszewie i Krępie).

Około 1700 r. p.n.e. zaczęły przybywać grupy ludności, które opanowały metalurgię brązową jako pierwsza ludność kultury unietyckiej (stanowiska w Mianowicach i Rębowie) prowadząca gospodarkę pasterską, uprawę roli oraz łowiectwo, rybołówstwo i zbieractwo.

W II okresie epoki brązu, około 1450 do 1200 r. p.n.e. powstała kultura przedłużycka cechująca budową cmentarzysk kurhanowych, których typową formą grobów były usypane z ziemi kurhany, wewnątrz których znajdowały konstrukcje kamienne, stanowiska w Borzęcinie, Dąbrównie i Dębinie.

Około 1200 r. p.n.e. powstała kultura łużycka – zajmująca się uprawą roli i chowem zwierząt, zbieractwem, łowiectwem i rybołówstwem; posiadająca wysoką znajomość metalurgii brązowej i garncarstwa. Dominującą formę pochówku stanowiły płaskie pola popielnicowe. Stanowiska w Żelkach, Witkowie, Siodłoniach. Następnie rozwinęła się kultura pomorska cechująca się odmiennymi elementami obrządku pogrzebowego – pochówek w skrzyniach zbudowanych z płyt kamiennych (groby skrzynkowe), popielnice zdobione wyobrażeniem twarzy (popielnice twarzowe), podstawą utrzymania ludności była uprawa ziemi i chów zwierząt, stanowiska w Ruszycach i Łysomiczkach.

[edytuj] Zabytki

Zabytki archeologiczne:

Grodziska przypisywane kulturze łużyckiej:

[edytuj] Muzea

  • Ustka:
    • Muzeum Chleba,
    • Muzeum Ziemi Usteckiej,

[edytuj] Kultura

Tradycje kaszubskie kultywuje Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie.

[edytuj] Przyroda

Urozmaicona rzeźba terenu z charakterystycznymi wypiętrzeniami moren czołowych i specyficznym, przymorskim krajobrazem w części północnej, z terenami wydmowymi wypiętrzonymi do 30 m n.p.m. Na odcinku UstkaRowy brzeg klifowy, kształtowany silną abrazją morza, porośnięty jest zbiorowiskami boru bażynowego i kwaśnej buczyny. Na zapleczu wydm występują często torfowiska, z których największe to Zaleskie Bagna i Złakowskie Błota, z występującą tam reliktową woskownicą europejską. Ważnym elementem krajobrazu są liczne rzeki – z największą Słupią – znaną rzeką trociową, lasy ochronne zajmują 83% powierzchni leśnej, głównymi gatunkami drzewostanu są: sosna – 61% i buk – 13%, a przeciętny wiek drzewostanów jest wysoki i sięga 62 lata, występuje tu wiele gatunków roślin chronionych, a ze zwierząt chronionych należy wyróżnić bielika, wydrę i bobra.

[edytuj] Rzeki

Powierzchnia powiatu podzielona jest zasadniczo pomiędzy zlewnie rzek Łupawy i Słupi oraz w niewielkiej części zlewnię Wieprzy, do strefy ochronnej wód powierzchniowych należy cały obszar Parku Krajobrazowego "Dolina Słupi" i rezerwaty przyrody w tym regionie.

[edytuj] Jeziora

Największe zgrupowania jezior znajdują się w części północnej i wschodniej powiatu słupskiego. Pierwszą grupę stanowią jeziora przybrzeżne, są to kryptodepresyjne zbiorniki wodne, oddzielone od morza piaszczystymi mierzejami, o bardzo dużych powierzchniach, bardzo płytkie i o szybkim tempie wypłycania, kolejną grupą są jeziora pochodzenia polodowcowego, przeważnie rynnowe, układające się w długie ciągi, połączone niewielkimi odcinkami rzek. Ważniejsze jeziora to: Łebsko 7140,0 ha, Gardno 2468,1 ha, Dołgie Duże 156,4 ha, Głębokie 107,5 ha, Lewarowe 71,5 ha, Krzynia 70,0 ha, Obłęskie (Obłęże) 62,4 ha, Modła 61,9 ha.

[edytuj] Obszary chronione

[edytuj] Parki Narodowe

Zobacz też: rezerwaty biosfery w Polsce.

[edytuj] Rezerwaty

[edytuj] Parki krajobrazowe

[edytuj] Obszary chronionego krajobrazu

  • Pas pobrzeża na wschód od Ustki, na wschód od ujścia rzeki Słupi, wzdłuż wybrzeża do jeziora Gardno, wielkość: 3336 ha, walory przyrodnicze: wybrzeże morskie z plażami wydmami i klifem, roślinność nadmorska, zespoły leśne: bory nadmorskie i buczyny,
  • Pas pobrzeża na zachód od Ustki, na zachód od ujścia rzeki Słupi, wzdłuż wybrzeża do granicy powiatu, wielkość: 7520 ha, walory przyrodnicze: sąsiedztwo morza i związanego świata roślinnego; roślinność wydmowa, bagienna, bory nadmorskie, kryptodepresyjne jezioro przymorskie Modła wraz z rezerwatem,
  • Jezioro Łętowskie oraz okolice Kępic wraz z fragmentem doliny rzeki Wieprzy, obszar na północny zachód od Kępic do miejscowości Łętowo oraz około 7 km na południowy wschód od Kępic, wielkość: 6 880 ha, walory przyrodnicze: jeziora: Łętowskie oraz Obłęskie, lesistość obszaru – 76%, pomniki przyrody i głazy polodowcowe (eratyki).

[edytuj] Atrakcje turystyczne

[edytuj] Sąsiednie powiaty

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach