Robert Adam
Robert Adam (1728-1792) – szkocki architekt i dekorator wnętrz, jeden z najwybitniejszych artystów klasycyzmu. Syn architekta Williama Adama.
Wraz ze swymi braćmi Jamesem i Williamem wprowadził styl Adamów w architekturze brytyjskiej XVIII w.
Bracia Adamowie wraz z architektem francuskim C. Clérisseau odbyli w latach 1754-1758 podróż do Włoch, gdzie oglądali ruiny Pompei i pałacu Dioklecjana. Owocem tej podróży było dzieło The Ruins of the Palace of the Emperor Diocletian at Spalato in Dalmacia opublikowane w 1764 r. Projekty braci Adamów (zwanych Adelphi) charakteryzowały się lekką i dekoracyjną formą, wysmukleniem i jednocześnie monumentalizacją budowli, która kontrastowała z preferowanym w ówczesnym budownictwie angielskim – stylem palladiańskim. Charakterystyczne są stiukowe medaliony, kasetonowe plafony, kominki zwieńczone wprawionymi w ścianę lustrami, mahoniowe boazerie i odrzwia. Styl ten wywarł duży wpływ na rozwój kompozycji i wyposażenia wnętrz drugiej połowy XVIII w., znajdując, między innymi, odzwierciedlenie w stylu Ludwika XVI[1].
W 1762 Robert został architektem królewskim. Zwany był również "królem marketerii". Zrealizował m.in. rezydencje wiejskie w Kenwood (1768-1769) i budynki uniwersyteckie w Edynburgu (1781-1791).
Główne dzieła [edytuj]
- Londyn – zabudowa Fitzroy Square, Stratford Place, Portland Place (m.in. budynek Ambasady RP w Londynie), Adelphi Terrace, Osterley Park (1768-1772)
- Edynburg – budynki uniwersyteckie (1781-1791)
- Bath - Most Pulteney (1773)
- zamek Wedderburn (1771-1775)
Przypisy
- ↑ Witold Szolginia: Architektura i Budownictwo, Ilustrowana Encyklopedia dla Wszystkich. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo Techniczne, 1975.