Roguelike

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Roguelike – to rodzaj gry komputerowej, która z założenia ma być podobna do Rogue. W Polsce i Rosji[1] gry roguelike są czasem nazywane rogalikami lub rogalami.

Rogue[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Rogue.

Rogue jest grą opracowaną w instytucie Berkeley na systemy uniksowe. Gracz porusza się po przedstawionym w trybie tekstowym ciągu pokoi i korytarzy, walcząc z potworami, zbierając skarby i usiłując odnaleźć legendarny Amulet Yendoru. Mechanika gry została luźno oparta na systemie D&D[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Cechą charakterystyczną gier roguelike jest znaczna losowość świata. Wszelkie lochy, potwory, skarby, miasta, a nawet imiona NPC są najczęściej generowane losowo w każdej rozgrywce. Kolejną ważną cechą tego gatunku jest prezentacja świata, postaci i przedmiotów w postaci znaków ASCII w trybie tekstowym lub w bardzo prostej grafice kafelkowej. Rozgrywka toczy się zwykle w trybie turowym. W większości gier roguelike śmierć postaci gracza kończy rozgrywkę, bez możliwości powrotu do ostatnio zapisanego stanu gry. Fani gier roguelike uważają, że opcja zapisu gry służy tylko do przerwania gry, a wykorzystanie jej w inny sposób jest postrzegane jako sprzeczne z zasadami gry.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Uboga warstwa graficzna w połączeniu ze stosunkowo skomplikowaną obsługą i złożonością gry sprawia, że nie jest to obecnie popularna odmiana gier. Początkujących graczy zniechęcają też często dość złożone zasady, trudność rozgrywki oraz często wysoka śmiertelność postaci gracza. Roguelike ma jednak grupę fanów, którzy uważają że brak grafiki sprzyja rozwojowi wyobraźni, a świat gier roguelike przewyższa znacznie inne gry komputerowe ilością składników (rodzajów zaklęć, broni, potworów itp.) oraz interakcji między nimi.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Roguelike.

Najpopularniejsze[potrzebne źródło] gry roguelike to:

Gry roguelike bywają inspiracją dla gier innych gatunków, na przykład gry Diablo, która, podobnie jak one, wykorzystuje losowość w generowaniu świata[3].

Screeny[edytuj | edytuj kod]

Przykładowy ekran gry roguelike w trybie tekstowym.

 ------                             -  Ściana                           
 |....|      ############           #  Korytarz
 |....|      #          #           .  Podłoga
 |.$..+########         #           $  Pewna ilość złota
 |....|       #      ---+---        +  Drzwi
 ------       #      |.....|        |  Ściana
              #      |.!...|        !  Magiczna Mikstura
              #      |.....|
              #      |..@..|        @  Postać gracza
   ----       #      |.....|
   |..|       #######+..D..|        D  Czerwony Smok
   |<.+###    #      |.....|        <  Schody na poprzedni poziom
   ----  #    #      |.?...|        ?  Magiczny zwój
         ######      -------

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Motherload (ros.). RLGClub :: Новостная лента. [dostęp 2014-01-10].
  2. The Making Of: Rogue (ang.). edge-online.com, 3 lipca 2009. [dostęp 2014-01-11].
  3. Russ Pitts: Secret Sauce: The Rise of Blizzard (ang.). The Escapist, 6 czerwca 2006. [dostęp 2014-01-11]. s. 3.  Cytat: It was modified over and over until it solidified when I was in college and got hooked on an ASCII game called „Moria/Angband”.