Rozalia z Palermo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Rozalia z Palermo
Rosalia Sinibaldi
dziewica
Antoon van Dyck - Santa Rosalía intercediendo por la ciudad de Palermo.jpg
Św. Rozalia, Antoon van Dyck
Data urodzenia ok. 1130
Sycylia
Data śmierci 1165 lub 1170
Monte Pellegrino
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data kanonizacji 1630 (zatwierdzenie kultu)
przez Urbana VIII
Wspomnienie 4 września
Atrybuty czaszka, wieniec z róż, grota, w której mieszkała
Patronka Palermo
Szczególne miejsca kultu Palermo
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Rozalia z Palermo, wł. Rosalia di Palermo, również Rozalia Sycylijska (ur. ok. 1130 na Sycylii, zm. 1165 lub 1170 na górze Monte Pellegrino) – pustelnica[1], dziewica i święta Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Rozalia była córką księcia Sinibalda, służącego królowi Normanów Rogerowi II. Kiedy próbowano wydać ją za mąż, uciekła do groty na pobliskiej górze i zaczęła wieść tam życie pustelnicy. Na ścianie groty wyryła napis: „Ja, Rozalia, córka Sinibalda, postanowiłam żyć w tej grocie dla miłości mego Pana, Jezusa Chrystusa”. Po pewnym czasie przeniosła się w okolice Monte Pellegrino koło Palermo.

Kult św. Rozalii w Polsce - kapliczka słupowa w Sławkowie, (woj. śląskie), od 1630 pod wezwaniem św. Rozalii. Tablica wotywna wykonana w tym samym roku, po ustaniu klęski zarazy.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Od 1642 roku jest patronką Palermo. Zastąpiła m.in. św. Oliwę. Jest również orędowniczką chroniącą od zarazy.

Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 4 września.

Atrybutami świętej są: czaszka, wieniec z róż i grota, w której mieszkała.

Legenda[edytuj | edytuj kod]

W 1624 roku, podczas zarazy nękającej Palermo i okolicę, zdarzył się cud. Święta Rozalia ukazała się pewnej kobiecie i powiedziała, gdzie należy szukać jej relikwii. Kazała przenieść je do Palermo i przejść z nimi w uroczystej procesji przez miasto. W opisanej grocie znaleziono kości kobiety. Po wykonaniu polecenia Rozalii zaraza zakończyła się. Od tego momentu rozpoczął się kult Rozalii. Do Martyrologium Rzymskiego wpisał ją papież Urban VIII w 1630 roku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wincenty Zaleski SDB: Święci na każdy dzień. Wyd. IV. Warszawa: Wydawnictwo Salezjańskie, 2008, s. 764-766. ISBN 978-83-7201-353-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]