Rudolf Wolf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rudolf Wolf

Rudolf Wolf (ur. 7 lipca 1816 w Fällenden k. Zurychu, Szwajcaria, zm. 6 grudnia 1893 w Zurychu) – szwajcarski astronom, historyk astronomii i matematyk.

Studiował na uniwersytetach w Zurychu, Wiedniu i Berlinie. Jednym z jego nauczycieli był Johann Franz Encke. Wolf został profesorem astronomii na Uniwersytecie w Bernie w 1844 roku, a w 1847 roku dyrektorem Obserwatorium w Bernie. W 1855 roku został przewodniczącym katedr astronomii na Uniwersytecie w Zurychu i w Federalnym Instytucie Technologicznym w Zurychu.

Wolf potwierdził odkryty przez Heinricha Schwabego cykl aktywności plam słonecznych i, korzystając z wcześniejszych obserwacji, wyznaczył znacznie dokładniej jego średnią długość na 11,1 lat. Powiązał również cykl aktywności słonecznej z obserwacjami ziemskiego magnetyzmu, wykonanymi przez Johanna von Lamonta. W 1849 roku opracował używany do dziś system oceny aktywności słonecznej polegający na zliczaniu plam słonecznych i ich grup, znanych jako liczby Wolfa[1]. Zajmował się również matematyką, w szczególności liczbami pierwszymi i geometrią oraz, później, rachunkiem prawdopodobieństwa i statystyką. Napisał szereg prac dotyczących igły Buffona i estymacji liczby π przy pomocy metod dziś nazywanych metodami Monte Carlo[2].

Przypisy

  1. Encyklopedia Britannica. Poznań: KURPISZ S.A., 2006, s. 141. ISBN 978-83-60563-25-0.
  2. H. Riedwyl, Rudolf Wolf's contribution to the Buffon needle problem (an early Monte Carlo experiment) and application of least squares, Amer. Statist. 44 (2) (1990), s. 138-139.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]