Rzewnie
| Rzewnie | |
| Państwo |  Polska |
| Województwo | mazowieckie |
| Powiat | makowski |
| Gmina | Rzewnie |
| Strefa numeracyjna | (+48) 29 |
| Kod pocztowy | 06-225 |
| Tablice rejestracyjne | WMA |
|
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
  Rzewnie
|
|
|
Położenie na mapie Polski
 Rzewnie
|
|
 52°50′N 21°21′E / 52.833333333333, 21.35Na mapach: 52°50′N 21°21′E / 52.833333333333, 21.35 |
|
Rzewnie – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie makowskim, w gminie Rzewnie.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Rzewnie.
W miejscowości znajduje się kościół, który jest siedzibą parafii św. Jacka. W strukturze kościoła rzymskokatolickiego parafia należy do metropolii białostockiej, diecezji łomżyńskiej, dekanatu Różan.
Historia[edytuj]
Nazwa wioski Rzewnie etymologicznie związana jest z nazwą, wielkiego obszarowo, lasu: Rzwień. Rozciągał się on na wschód od dolnej części Orzyca i pokrywał m.in. obszar dzisiejszej gminy rzewieńskiej. Wspomina się o nim w Metrykach księstwa mazowieckiego z początków XV w[1]. To samo źródło ( 1426 r. ) wymienia rzekę Łasę, która przepływała przez Rzewnie i pobliską Łaś.
Miejscowość (niegdyś Rzwin) pojawia się także w archiwalnych spisach diecezji płockiej z XVIII w. Wspomina się tam o przynależności wioski do ziemi i powiatu różańskiego jak również do tamtejszej parafii[2].
Na początku XIX w. Rzewnie wzmiankowane jest jako wieś i folwark. Administracyjnie miejscowość należała wówczas do gminy Sielc i w dalszym ciągu do parafii Różan. W 1827 r. wieś liczyła 16 domów i 131 mieszkańców. Według danych statystycznych z 1878 r. folwark Rzewnie swym obszarem obejmował 842 morgi[3].
Ciekawostki[edytuj]
W okolicach Rzewnia spadły największe okazy meteorytu Pułtuskiego[4].
Przypisy
- ↑ por. A.Wolf, Ziemia makowsko-różańska za książąt mazowieckich, w: Maków Mazowiecki i ziemia makowska, Warszawa 1984, s. 41
- ↑ Por. M. Grzybowski, Ziemia Makowska, Płock 1991r, s., 57.
- ↑ Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, (t. X), Warszawa 1884, s., 156.
- ↑ J. Biała, Meteoryt Pułtusk, największy deszcz meteorytów kamiennych, Warszawa 2008, s. 11.
|
||||||||
